59 කොටස

ඇස් දෙක ඇරලා බලනකොට හෙන ගහනවා වගේ එළිවෙලා... මගේ ඇඳේ තිබ්බ සැපටද කොහෙද අද රවියා ඇවිල්ල පස්සට තට්ටුව දානකන්ම් මට නින්ද ගිහිං. මම ඉතිං නැගිටලා එහෙම කුස්සිය පැත්තට යනකොට පොඩි කසුකුසුවක් ඇහෙනවා... ගෑනුන්ගේ උණත් කතා හොරෙන් අහන් ඉන්න එකේ මාර ගතියක් තියනවා, ඒ නිසා පොඩ්ඩක් හැංගි මුත්තං දාල හොරෙන්ම අහගෙන හිටියා.
"අම්මා හිතන්නේ තාම මයියා පොඩි එකා කියලා...." අක්කාට තියන ඊරිසියාව බලාපල්ලාකෝ....
"ඌ තාම පොඩි එකා තමයි... ලොක්කි"
"අම්මාලා දැං ඌට ඕනේ විදියට ඉන්න දෙනවා නම් හොඳයි... වැඩිය නීති දාන්න ගිහින් මයියාට අපි ඔක්කොමලාව එපා වෙනවා.
"පොඩි එකා ලොකු එකා වගේ නෙවෙයි ලොක්කි... හිත හොඳ වැඩියි.... හැමවෙලේම දා ගන්නේ කරදරමයි ඔළුවට...."අම්මාත් මම ගැන සැලකිය යුතු දෙයක් දන්නවා. 
"මම දන්නවා අම්මේ..... ඒත් මම කියන්නේ... ඌටත් නිදහස දෙන්න කියලා"
" අපි පොඩි එකාව හිර කරගෙන නෑ..... "
"මට හිතෙන විදියට තාරකා එක්ක මයියාගේ සම්බන්දයක් තියනවා" අම්මා කර කර හිටපු වැඩේ දාල ඇවිල්ලා අක්කා ලඟින් වාඩි උණා.
"ඔයාට එහෙම කිව්වාද?"
"නැහැ නැහැ ඒත් මට තේරෙනවා අම්මේ.... අයියාටයි නංගිටයි වඩා මට මයියාව හොඳට තේරෙනවා" මෙයා මාර ගින්නක්නෙ අම්මාට දෙන්නේ.. මෙහෙම ගිහින් කොල්ලාගේ චරිතේ ගන්නම දෙයක් නැති කරයිද දන්නේ නෑ.
"එහෙම උණොත් ඌ සතුටින් ඉදියි ලොක්කියේ.... ඌව හොඳින් තියා ගන්නනේ මේ හැමදෙයක්ම කරන්නේ?" අක්කා බෝදිලිමා වගේ ඔළුව වනන්න ගත්තා.
"හොඳ වෙලාවට අපි මයියාට අරක කිව්වේ නැත්තේ..." මොකද්ද මෙයාල මට හංගන අරක....? මීට කලිනුත් ඔය හැංගිමුත්තම මට අහු උණා. අනේ මන්දා... මොනා උණත් ඒක මට ගොඩාක් වැදගත් දෙයක්. මෙහෙමම කන දාගෙන ඉන්නකොට ඒක මොකද්ද කියලා හොයා ගන්න පුලුවං වෙයි.
"ඔය හැම දෙයක්ම මමත් අමතක කරලා ඉන්නේ ලොක්කියේ..."
"මෙන්න මෙයා ඔතනට කන දාගෙන ඉන්නේ..." එකපාරටම මගේ පිටට පාරක් වඳින ගමන් කන ලඟ හෙනයක් වැඳුණා වගේ... අර ඩයිනමයිට් එක හොඳයි.මම කිව්වේ මේ කෙල්ලෝ එන්න්නෙම හොඳම හරියේදි වැඩේ කණපිට ගහන්න.


"තමුසේ වඩේ කෑවනේ..." මම නංගිට ටොක්කක් ඇනගෙන කුස්සියට ගියා
"මෙයා දැං හොර වැඩත් පුරුදු වෙලා නේද අම්මේ...?" අක්කාත් අර අපේ ගෙදර පූස් නාම්බා වගේ එනවා ඇඟේ එතෙන්න. මම නම් එයාව හුරතල් කරන්නේ නෑ. මම නපුරා..., යකඩයා වෙච්චි.
"යනවා යනවා... හිතක් පපුවක් නැති උන් ලඟ එතෙන්නේ නැතුව" මම තේකත් අරං කුස්සියෙන් ෂේප් උණා... මොකද අනුන්ගේ සීනි තරාදි වලට දානව බලං ඉඳලා වෙච්ච චාටරේම සුළු පටුද? අර ඇනකොන්ඩා නොහිටින්න මම ඔක්කොම කතාව අහගන්නවානේ නැතුව. ආපු දෙන්කෝ ඕකි පොඩි අයියේ කියාගෙන....

"පොඩි අයියේ...." හිතනකොට එනවා.... ඕකිවත් හුරතල් කරන එක අත අරින්න ඕනේ..
"තමුසෙත් එන්න එපා කතා කරන්න මාත් එක්ක"
"මේ මොකෝ මෙයාට ඩෝං ගිහින්....?  අන්න ආයේ තාරකා කතා කරනවා"
"මම නෑ කියනවා..." මම මල පැන්නා වගේ ඇක්ටින් පාරක් දැම්මා
"එහෙම කොහොමද.... මම කිව්වා ඔයා ඉන්නවා කියලා...." මට ඉතිං දැං අර රැව්ලයි කැඳයි දෙකම ඕන උණ මිනිහාට වගේ... මේකත් හොඳ චාන්ස් එක මම නංගිවත් තල්ලු කරගෙන එළියට ගියා.... වටපිටාවේ කවුරුත් නැති හින්දා මට අර තිබ්බ බොරු මලත් ඉබේම නැති වෙලා ගියා
"හලෝ..."
"තෙනුර...."
"ඉක්මනට කියනවා කියන දෙයක්... මෙහෙ පැපරාසි ඉන්නවා..."
"මොකද අනේ තරහා ගිහින්..?'"
" මේ මේ බයිලා කියලා හුරතල් කරන්න මට වෙලාවක් නෑ කියනවා මොකද්ද හදිස්සිය කියලා..?"
"ඔයා කොළඹ ආවා විතරයි වෙනස් වෙලා.." මෙයා මේ බයිලා ගහනවානෙ රීමික්ස් කරලා
"වෙනස් වෙන්න මම කටුස්සෙක්ද?"
"හ්ම්ම්ම්ම්"
"දැං මොකටද කතා කරන්නේ ප්‍රශ්නටක්ද?" මගේ ඔක්කොම මුර්ති දැං අමතක උණා... තාරකාගේ හිනාව මතක් වෙලා
"ඊයෙත් මම කතා කලා"
"මම දන්නවා..."
"ඉතිං කතා නොකලේ....?"
"අපෙ ෆෝන් එක ලොක්.... එන ඒවා විතරයි කෝල් ගන්න ඉබ්බා කඩන්න ඕනේ.."තාරකා හිනා වෙන්න ගත්තා. ඔන්න දැං මට මැවිලා පේනවා එයාව
"ලිහිණිව හම්බ උණාද?" රෝන්ග් නම්බර් එකක්නේ නංගි ප්ලේ කරන්නේ... සිරාවටම එයාව මෙතනට අදාල නෑනේ.. ඔයාත් මෙතන එයාව මතක් කරලා නාගන්නවානේ
"මම හිතන්නේ එයාව හම්බ වෙලාත් දැං සෑහෙන කාලයක් වෙලා ඇති... දැං කියන්නකෝ ඔයා හදිස්සියේ කතා කලේ ඇයි කියලා"
"ඊයේ සමරනායක අංකල් කතා කලා.."
"ඉතිං?"
"අද කොළඹ එනවාද ඇහුවා.."
"ඔයා හා කිව්වාද?"
"හා කිව්වා නම් මම මෙහෙ ඉන්නවාද පිස්සෝ..?"
"ඒ කියන්නේ දැං කිඩ්නිය පාවිච්චි කරනවා... හොඳයි හොඳයි.."
"ඒත් මට හැමදාම බෑ කියන්න බෑනේ තෙනුර"
"බෑ කියන්න එපා ඔයා වෙන වචන සෙට් එකක් හොයා ගන්න"
"විහිළු නෙවෙයි"
"සමරනායකගේ ඔෆිස් එක කොහෙද තියනවා කිව්වේ..?' මම ආයෙත් කාගෙ හරි ඇන්ටනාවක් වැඩ කරනවාද කියලා වටපිට බැලුවා. හොඳ වෙලාවට කවුරුත් නෑ.
"ගංගාරාම පාරේ..."
"හරි මොකද්ද ඕකේ නම...?"
"සමරනායක ඉන්ඩස්ට්‍රීස් ඇන්ඩ් ඉන්ටර්නැෂනල්" තාරකා කියාගෙන ගියාට ඒක මතක තියා ගන්න දිග වැඩියි අප්පා
"මම මොනාහරි දැනගෙන එන්න බලන්නම්."
"ඒත් ඔයා ඒ පැත්ත්හේ යන්න එපා තෙනුර..."
"ඒ මොකද ඒ...?"
"මම නිසා ප්‍රශ්න දාගන්න එපා.." අයියෝ මේවා ප්‍රශ්නද නංගී.... මම පෙරලගෙන තියෙන්නේ බාල්දි නෙවෙයි බැරල් නේ...
"පිස්සුද එහෙම නෑ..." තාරකා ටික වෙලාවක් සද්දේ වහලා හිටියා
"කුමාරි ඇන්ටි අක්කා එක්ක එහා ගෙදර දානෙට උදව් වෙන්න ගියා..."
"ආ ඒක තමයි අපිව මතක් උණේ..."
"ඊයෙත් මම කෝල් කලේ බණ ගෙදර ගිය වෙලාවේ...."
" ඔව් ඔව් මට තාත්තා කිව්වා.... තව පොඩ්ඩෙන් එයාලා නැකතුත් බලනවා..."
"ඒ මොකටද?"
"අපිව කසාද බන්දන්න..." තාරකා හිනා උණා
"මම තියන්නම් එහෙනම් ඔයා පරිස්සමෙන් ඉන්න..."
"හරි හරි ඒවා හරි..." තාරකා ෆෝන් එක කට් කලා, මට දැනෙන්න ගත්තේ අර අළුගෝසු ෆීලින් එක නෙවෙයි හරි අමුතු ගතියක්. තාරකා මාව ටික ටික වෙනස් කරනවා. යකෝ මමත් පිණි මුවා වගේ වෙනස් වෙනවාද? මම කල්පනා කර කර ඉන්නකොට පිට හරහාට වැදුනේ තරු විසි වෙන ෂොට් එකක්. මම හැරිලා බැලුවෙ කවුද මට අත උස්සන්නේ වගේ, කිරි අප්පේ මේ ගැන්සියනේ.. මට නැති වෙලා හිටපු මුත්තෝ දැක්කා වගේ...
"උඹ මොකද බං බිම බලාගෙන කරන්නේ... අර වන වාසේ ඉඳලා හොබී එකට භාවනාවක්වත් දානවද?'
බුවා ඇහුවා. ඇත්තනේ මම ටෙලිෆෝන් එක තිබ්බ තැන ඉඳං තාම ගිහින් තියෙන්නේ අඩි දෙකයි.
" මම කල්පනා කලේ ප්ලෑනක් මචං"
"ඒ මොකද්ද?"
"අර එදා නැව් යානේ දාගෙන ගිහින් මට නෙලුවේ සාමරනායක කියලා පොරක් බං" ඔන්න මම සීන් එකට එන්ටර් උණා. ගැන්සිය මූණු ටික බලා ගත්තා...
"උඹ කොහෙන්ද ඕවා හොයා ගත්තේ...?"
"ලිහිණි තාරකා කියන්නේ දෙන්නෙක්... මම ඊයෙ සිකාට ඔප්පු කරලා පෙන්නුවා"
"ඔව් අපිට සිකා ඒක කිය කියා ආවේ..." බුවාට ලාවට වගේ සීන් එක විශ්වාස බව මට තේරුණා. මම තාරකාගේ කතාව උන් එක්ක කිව්වා... මට මුන්ව බුදු ෂුවර් තැන් තැන් වල කියවන්නේ නෑ කියලා
"උඹට දැං අපෙන් මොනාද ඕනේ...?"
" අපි ඔය සමරනායකයා ගැන හොයන්න ඕනේ බුවා..?
"උඹ කියනවා නම් අපි ගේමට බහිමු...." බුවා ඉතිං කවදත් වගේ එවර් රෙඩි
"ප්ලෑනක් සෙට් කරගෙනම බහිමු... අපතයෝ වගේ ගිය තැන අනා ගන්නේ නැතුව" මම කල්පනා කලා මුලින්ම පටන් ගන්නෙ කොහෙන්ද කියලා
" හරි ඉස්සල්ලාම අපි ඔෆිස් එක පැත්තේ  රවුමක් දාලා බැක්ග්‍රව්න්ඩ් එකේ තියන මල් පැල එහෙම ලිස්ට් කර ගත්තොත් නරකද? " බුවාගේ කතාව ඇත්ත.. චාටර් වෙන්නේ නැතුව මූ කවුද කියලා හොයා ගන්න පටන් ගන්න තියන හොඳම වැඩේ ඒක තමයි....