47 කොටස

මම ඉතිං ලෝකේ හතර දිබ්බාගේ පරසක්වල ගහලා ආවත් අන්තිමට ඉතුරු වෙන්නේ මේ ඉන්නේ ලිහිණිද තාරකාද කියන අසාමන්‍ය ගැටළුවේ. ඉතිං ඔය කවුරු උණත් මට මොකෝ කියලා හිතෙන වෙලාවල් ඉහේ කෙස් ගානට තියනවා, ආයෙත් අර පිස්සන් කොටුවෙන් පැනලා ආපු එකා වගේ හිතන්නේ ආයෙත් ඉස්සල්ලා ගැටළුව ගැන තමයි. කොහොමහරි අම්මලා තාත්තාලාගේ නැන්දලා මාමාලාගේ ආශිර්වාදේ එක්ක මට තාරකා එක්ක ක්ලාස් යන්න චාන්ස් එක වැඩ කලා. උන්න හැටියට මැරුණ එක මරු කිව්වලු. මමත් ඉගෙනගන්න උණ හැදිච්ච එකා වගේ තාරකා එක්ක ක්ලාස් එකට යන්න පිටත් උණා. පාර යන උන් හිතනවා ඇති මාර මැචිං කියලා අපි දෙන්නා. හරකාට කරත්තේ වගේ මටත් ඉතිං හරි යන්නේ මේ වගේ භාණ්ඩයක් තමයි. පාරේ යනගමන් මම හොරෙන් තාරකා දිහා බැලුවාට එයාගේ නෑනේ ප්‍රතිචාරක්.මෙයා ලිහිණි නම් මෙයාව යවන්න ඕනේ ඔස්කාර් වලට හොඳම නිළියට සම්මනේ අරං එන්න. ඒත් ලිහිණිගෙන් මම දැක්ක ෆිට් එක තාම මම මෙයාගෙන් දැක්කේ නෑ. ලිහිණිව මගේ හිස්කබලෙන් ටික ටික අමතක වෙනවා වගේ මට දැනෙන්නේ මෙයා නිසා වෙන්න ඇති. ඒත් ලිහිණි ගොඩාක් අහිංසකයි. එයාට බෑ මෙහෙම කෙනෙක්ව අන්දන්න.

"මොකෝ සද්ද නැත්තේ.... බය වෙලාද ඉන්නේ" මම ඉතිං ලෝකේ නැති දේවල් කල්පනා කරගෙන යද්දී මට ඇත්තටම අමතක උණානේ මෙයා දිහා හොරෙන් බලන්න. මෙයා හිතුවද දන්නේ නෑ මම ලැජ්ජා බයට හැඳුණු කොල්ලෙක් කියලා.

"මොනාට බය වෙන්නද?"
"එහෙනම් සද්ද නැත්තේ...."
"මොනා කියලා සද්ද කරන්නද?, මේ මම කෙල්ලෙක් එක්ක පාරෙ යන පළවෙනි වතාව. ඊට කලින් කෙල්ලෙක්ට කියලා ගිහින් තිබ්බේ අපේ නංගි එක්කයි අක්කා එක්කයි."
"ඇයි ඔයාගේ ගර්ල් ෆ්රෙන්ඩ්...?"
"එයා එක්ක මම පාරේ ගිහින් නෑනේ..." මම එහෙම කියන ගමන් තාරකා දිහා බැලුවා. මම් මාර ආසයි එයාගේ මූණ ඇඹුල් වෙනවා දකින්න. අනේ මන්දා ඒකත් මාර කේස් එකක් තමයි. මූණක් කජු ලෙල්ලක් කරවන්න මට චාන්ස් එකක් ආවොත් ආයෙ බඩ කට පිරෙන්න කෑවා වගේ. යකෝ මේකිගේ මූණ කජු උණේ නෑනේ... ඒ මොකෝ...
"එහෙනම් පුරුදු වෙන්නත් එක්ක හොඳයි..."
"ඔයාට නම් කොල්ලෝ එක්ක පාරේ ගිහින් පුරුදුයි වගේ..." තාරකා යන්තං හිනා වෙලා ම දිහා බැලුවා.
"එහෙම පුරුද්දක් නම් නෑ..."
"එහෙනම් කොහොම පුරුද්දක්ද තියෙන්නේ...?"
"මාත් එක්ක පාරේ යන කෙනා එක්ක කතා කර කර ගිහින් නම් පුරුදුයි"
"අයියෝ කතා කරන්නද ඕනේ... දෙන්නම්කෝ.... " ඔය ඉතිං මමත් ඕවර් යනවානේ... මහා ලොකුවට කටනම් තියනවා වක්කඩ වගේ.... තැනට ඕනේ ස්ටයිල් එකට හරි යන ඇනයක් නෑ ගහගන්න
 " ඇත්තටම තාරකා ඔයා කොළඹ ඇවිත්ම නැද්ද?"
"තියනවා...."
"එහෙනම් ඔයා කොළඹ දන්නේ නෑ කිව්වේ...."
"ඔව් දන්නේ නම් නෑ..."
"කොළඹ ඇවිත් තියනවාලු දන්නේ නෑලූ ඒක මාර සීන් එකක්නේ..."
"ඔයා කෑගල්ල දන්නවාද?"
"ඔව් මේ තියෙන්නේ"
"හොඳට දන්නවාද?"
"ආයේ අහලා කෑගල්ල තියෙන්නේ ලංකාව ඇතුලෙනේ...."
" එහෙම නෙවෙයි.... හරි එහෙනම් කියන්න බලන්න අපි ක්ලාස් යන්නේ කොහෙද කියලා"
"සිග්මා එකටනේ..." මම දන්නේ නෑ ඔය සිග්මා එක ගැන ඒත් ඊයේ ඩයිනමයිට් එක මෙයත් එක්ක කතා වෙනවා මගේ ඒරියල් එකට අහු උණා
" සිග්මා තියෙන්නේ කොහෙද?"
"කෑගල්ලේ..."
"කෑගල්ලේ කොහෙද?" ඒක මම කොහොමද දන්නේ...
"කොහෙ හරි..." තාරකා හයියෙන් හිනා උණා.
"අන්න එහෙම තමයි... මම කොළඹ දන්නේ.... "
"අප්පොච්චියේ මම හිතුවේ නෑනේ ඔයාට මෙහෙම කතා කරන්න පුළුවං කියලා." ඒක නම් හිරිකිතක් නැතුව ඇත්තමයි කියවුණේ.... මටම හිතා ගන්න බෑ අර රහසින්වත් බලන්නේ නැතුව හොර බැළලි වගේ හිටපු තාරකාද මේ කතා කරන්නේ කියලා.
" ලොකු අත්තම්මා හැම වෙලේම කියනවා මට ඇවිල්ලා තියෙන්නේ මගේ තාත්තාගේ කට කියලා"
" කවුද ඔය ලොකු අත්තම්මා...?"
"කවුද කියලා මම යනකොට කියන්නම්කෝ... අන්න අරක තමයි සිග්මා කියන්නේ..." චිකේ චාටර්නේ... අපි ක්ලාස් එකටත් ඇවිල්ලානේ.... ඔන්න ඉතිං මම ක්ලාස් එක ඇතුලට ආවා. ඔක්කොටම තියෙන්නේ සිරා මූණු. තාරකා කොල්ලො සෙට් එක ඉස්සරහ බක තපස් වත තමයි දිගටම අරගෙන ගියේ. කොල්ලෝ පැණි පෙරාගෙන මෙයා දිහා බලං ඉන්නකොට තමන්ගේ පාඬුවේ ඒ පැත්තවත් නොබලා ඉන්න තාරකා දිහා මම බලාගෙන හිටියේ මාර ආතල් එකකින්.
"අළුතෙන්ද?" එකෙක් මගේ පිටට තට්ටු කරලා මගේ ලඟින් වාඩි උණා. මූත් මාර හාල්පාරුවෙක්නේ... නාලා එනකොට නෑවද කියලා අහනවා වගේ 
"ඔව් මචං" මටත් ඉතිං හාල් පාරුවො උණත් නාඩි වැටෙනවා නම්, වලට කැමති නම් එච්චරයි ඕනේ
" අර මැටිල්ඩා එක්ක නේද උඹ ආවේ...?" මූ මැටිල්ඩා කියන්නේ තාරකාට... එළ එළ... මගේ එදිනෙදා අශ්‍රයට කැපෙනවා වගේ
" වෙන කරන්න දෙයක් තිබ්බේ නෑ... ඇයි එයාට මැටිල්ඩා කියන්නේ..?"
"උඹ මැටිල්ඩාගේ කවුද?"
"ගෙවල් පැත්තේ...."
"ඕකි ඇවිල්ලා පන්තියෙන්ම ඉන්න ගණන්කාරි... දවසක් හොඳ කෑමක් කනවා රොමේෂ්ගෙන්..."
"කවුද බං රොමේෂ් කියන්නේ...?" 
"අර ඉන්නේ..." මමත් මූ ඇඟිල්ල දික් කරන දිහා බැලුවා. මාර පොරක්නේ.. පන්ති ඇවිල්ලා තියෙන්නේ ගැප් ටී ෂර්ට් එකයි අළුත්ම අළුත් ඩෙනිමකුයි ඇඳලා. බැලූ බැල්ලමට නම් තඩි මෝරෙක්
" පේන විදියටනම් සල්ලිකාර තාත්තා කෙනෙක්ගේ අහිංසක පුතෙක්"
"හරියට හරි මචං.... මේ ක්ලාස් එක පටන් ගත්තත් හරි ඕකා මැටිල්ඩාට ට්‍රයි. උඹ දන්නවාද මැටිල්ඩා මොකද කලේ කියලා.. කොළඹින් තගෙක් ගෙන්නලා සත්තමක් දැම්මුවානේ..."
"කොළඹින්...?" මාව කැරකැවිලා ගියා... කොළඹින් එකෙක් ගෙන්නන්න තරම් තාරකාට කොළඹත් එක්ක සම්බන්දයක් නෑනේ. මේක ගැන විස්තර දැන ගන්න වෙන්නේ මුගෙන්ම තමයි.
"ඔව් ඔව්.... කොළඹ මොකෙද්ද එකෙක් ඇවිල්ලා රොමේෂ්ට මාර සත්තමක් දැම්මා. ඊට පස්සේ නම් රොමේෂ් මැටිල්ඩා පස්සේ යන්න ගියේ නෑ... ඌටත් පොඩ්ඩක් පුදුමයි උඹ මේකි එක්ක ක්ලාස් එනවා දැකලා." මගේ හිත වැඩ කලේ කොළඹින් මෙහෙට ආවා පොර ගැන. යකෝ මේකි මාර මැටිල්ඩා කෙනෙක් තමයි. 
"මචං මම අශාන්"
"මම තෙනුර...."
"අන්න රොමේෂ් මේ පැත්තට එනවා..." ඌ මේ පැත්තට එන්නේ නම් නයි මූඩ් එකකින්... දෂ්ට කරයිද දන්නේ නෑ, මම ඉතිං අහක යන නයින්ට අත වනලා, එන්න කියලා කකුල එහෙම දීලා දැං ගහපං නයෝ කියන ජාතියේනේ. චිරාත් කාලයක් තිස්සේ නාලා නාලා තාමත් හෙම්බිරිස්සාව... ඒත් ආයෙත් නානවා. කාලයක් ලිහිණි නිසා ඇටකටු රී ෆික්ස් කර ගත්තා.. දැං තාරකා නිසා. ජොයින්ට් එහෙමත් රිවර්ට් කරගන්න වෙයිද දන්නේ නෑ