පිටුව

Sunday, April 24, 2011

113 කොටස



" මල්ලිට අසනීප උණා කියලා ආරංචි උණා" පොර එහෙම කිව්වේ මගේ රෝද පුටුව දිහා බලලා..... ඒක ඉතිං ආරංචි වෙන්න දෙයක් නෑ අපේ ඩයිනමයිට් එක රහසක් කිව්වත් එහා ගෙදරට ඇහෙනවානේ. ඒවායින් මට වැඩක් නෑ... මට මෙයාගෙ මේ ගැරඬි හැව ගැන පොඩ්ඩක් දැන ගන්න ඕනේ... මට පේන හැටියට මූ ඉන්නේ ගමත් රවට්ටගෙන.... ගමේ ඉන්නේ නොම්බර එකේ රස්ති පොරක් වගේ ඒත් දැං බලාපල්ලකො හැටි. පොලිස් කිට ගහලා සන්ග්ලාස් දෙකකුත් ඔලුවට දාලා. 
"හසංක ඇත්තටම දැං මේ මම දකින දේ හීනයක්ද කියලා විතරක් කියපං....?" මගේ කතාවට තල්මසායි අපේ බුවයි දෙන්නාම හොල්මන් වැඩිය තියා මමත් හොල්මන්නේ. ඒත් හසංකට හිනා...
"මොනා කරන්නද.... මම මල්ලිව මෙතනදි දකින්න බලාපොරොත්තුවක් තිබ්බේ නෑ ඒත් දැං ඒවයින් වැඩක් නෑ.... කොහොම හරි.. මේ දකින හැම දෙයක්ම ඇත්ත...... මම කෑගල්ලේ කලේ මගේ රාජකාරිය. මට එහෙ වැඩ කරන්න ලේසි උනේ ඒක මගේම ගම නිසා.... මම මල්ලිගෙනුත් ගොඩාක් දේවල් දැන ගත්තා......"
"මගෙන්" මම තවත් හොල්මන් ... මූ මම නිදාගෙන ඉන්න වෙලාවට ඇවිල්ලා හීනෙන් කියන ඒවා අහගෙන ඉන්නවද දන්නේ නෑ.
"ඔව්...... අපි හිතන තරම් ලෝකේ විසාල නෑ මල්ලි ...... ඕනෙ නැති හරිය අතාඇරියාම ඉතිරි වෙන්නේ පුස්සක් විතරයි" මූ බයිලා ගහනවා..... මූ එක්ක කතා කරන්න ගියොත් මගේ අර පොඩ්ඩවෙන්න පැල වෙලා තියන මුං ඇටයක් තරං මොලෙත් අකාලේ අභාවප්‍රාප්ත් වෙනවා.
"හරි මට මේ කිසි දෙයක් තේරෙන්නේ නෑ..... මට නිදහසේ ඔයාව හම්බ වෙන්න පුලුවංද?" පොර කට පැත්තකට කරලා හිනා උණා.....
"ඔව් මටත් ඔයාව හම්බ වෙන්න උවමනාවක් තිබුණා... ඔක්කොටම කලින් තාරකා නංගි කොහෙද දැං?" මට සත පහකට මූව විශ්වාස නැති නිසා ඉන්න තැනක් කියන්න ගියේ නෑ.
"එයා හොඳින්....."
"මම මේ සතියේ දවසක ඔයාව හම්බ වෙන්න ගෙදරට එන්නම්..... රාජකාරි මට්ටමෙන් නෙවෙයි. "
"හරි අපේ ගෙදර....... ?" මූ ගෙදර ඇවිල්ලා මොකක් හරි කේස් එකක් යයිද?
" නාවලනේ නොම්බර 163, පන්සල පාර?" මූ මාර හෝතම්බුවෙක්නේ.... මුගේ රාජකාරිය ඇවිල්ලා මාව ෆොලෝ කරන එකද දන්නේ නෑ. මම ඉතින් ඉබ්බා වගේ ඔලුව වැනුවා වෙන මොනා කරන්නද? 
"මයියා.. අපි දැං යන්ද?" එන පොට එච්චර හොද නෑ කියලා තේරුණ නිසාද මන්දා බුවා එහෙම කියලා මගේ රෝද පුටුව පිටිපස්සට ආවා. ඔව් මෙතන ඉන්න එක එච්චර ඇඟට ගුණ නෑ.... මූ සමරනායකයාගේ හරි ජයවීරගේ හරි කටු සූප්පු කරන එකෙක් වෙන්න බැරි නෑ. මම ඔලුව වනලා හසංකයා දිහා බැලුවා
" අපි යනවා....."
"අයේ හම්බ වෙමු" හසංකයා මගේ උරෙස්සට හීනි තට්ටුවක් දාන ගමන් ලහිරුවා පැත්තට හැරුණා
මාව අරගෙන බුවා මිදුල දිගේ වාහනේට එන ගමන් අපහු පිටිපස්ස හැරිලා බලනව මම දැක්කා.
"මචං..... ඔය අර කෑගල්ලේ හසංකයා..."
"ඔව් මට තේරුනා....."
"ඌ පොලිසියේ නම් එහෙ මොකද කලේ"
"ඒක දැන ගන්න ඕනේ උගෙන්ම තමයි, කෝකටත් ඌව ලං කරගනින්.... ඌ අපිට ගොඩක් වැදගත් එකෙක්...." ඒත් එක්කම තල්මසා වාහනේ පැත්තට ආව නිසා අපේ කතාව නැවතුණා.. අක්කත් වාහනේට ආවට පස්සේ අපි තව ලහිරුවාගේ ගෙවල් ලඟ රැදෙන්නේ නැතුව ගෙදර පැත්තට ආවා. 


මොනා උණත් අද උදේ සීන් එක මට තාම හිතා ගන්න බෑ...... ඇත්තට හසංකයාගෙ රාජකාරිය මොකද්ද? මම ඒ ගැන කල්පනා කර කර ඉන්නකොට නංගි ගාල කඩාගෙන මගේ කාමරේට ආවා....
"පොඩි අයියේ........" එයාගේ කට වක්කඩ වගේ හිනාව බේරෙන්න අරගෙන තිබ්බේ
"මොනාද තමුසෙට වෙලා තියෙන්නේ... ඔය පැණි කට හැමතැනින්ම බේරෙනවා"
"භානුක ආවා...."
"මම කිව්වේ..... ඉතිං ඌ ආවා නම් තමුසේ මෙතන මාව බලන්න ආවේ මොන ඉලව්වකටද?"
"එයත් එක්ක තව කෙනෙක් ඇවිත්"
"තල්මසාද?" නංගි බක බක ගාලා හිනාවෙන්න ගත්තා....
"ඔයා ආදරේට එයාට කියන්නේ තල්මසා කියලාද?" හිරාන් කාරයාට අපි තල්මසා කියනවා කියලා මේ හරකි දන්නවෑ... මමත් අනේ මන්ද මොලේ මැලේරියාවනේ.....
"මයියා..... වරෙන් වරෙන් එළියට යන්න" බුවා කඩාගෙන කාමරේට ආවේ නංගිවත් තල්ලු කරගෙන
"මොකද බං මේ....?"
"කෝ උඹ ලඟදි හොඳට හෝදපු ටී ෂර්ට් එකක් නැද්ද?" බුවා හෝ ගාලා මගේ ඇඳුම් කබඩ් එක ඇරගෙන ඒක මලවන්න පටන් ගත්තා
" භානුකයාට මොකද වෙලා තියෙන්නේ.. ඔන්න ඔය වැටේ තියන ෂර්ට් එක ගනින් බං" බුවා කබඩ් එක මැල්ලුම් කරලා මගේ ටිකක් අලුත් රතු පාට ගැප් ටී ෂර්ට් එක අරගෙන ආවා
"මේක මොකටද බං" ඌ මට ඒක දෙනකොට මම ඌ දිහා බැලුවේ මෙලෝ දෙයක් හිතා ගන්න බැරුව.
"ඕක ලස්සනයි තමයි රුවන් අයියේ....." මම ඒක ඇඟට දාගත්තට පස්සේ නංගි ඇවිල්ලා මේස උඩ තිබ්බ ආෆ්ටර් ශේව් එකත් ඇඟට හැලුවා......
"මොකද්ද බං මේ හරුපේ... දිව්‍යලෝකෙට යන්නවත් වීසා හම්බ වෙලාද?" බුවා මාව ඉස්තෝප්පුවට තල්ලු කරගෙන ගියේ වෙනදාට වඩා කලබලෙන්. එතන තාත්තයි. අම්මයි ඉන්නවා මම ලාවට දැක්කා..... භානුකයා සැටියට වෙලා ඉඳගෙන එයාලා එක්ක බර කතාවක් 
"තෙනුර....... මචං..... උඹට දැං කොහොමද?" මාව දැක්ක ගමන් භානුකයා නැගිටගෙන එනවා මම දැක්කා. ඒත් එක්කම මට පිටිපස්ස හරිලා ඉඳගෙන හිටපු කෙනත් එක පාරටම නැගිට්ටා මම දැක්කා.
"තාරකා......" ආයෙ මම ටිකක් හොල්මන් උණා... මම තාරකා කිව්වට මේ ලිහිණිද දන්නේත් නෑ...... එයාගේ ඇස් වල කඳුලු කැට පිරුණා..... ඊලඟ මොහොතෙදි අඬයි කියලා හිතෙන නිසා මම අම්ම තාත්තා දිහා බැලුවා... ඒත් පපුව සෑහෙන්න වේගෙන් ගැහෙන්න ගත්තා. මම රෝද පුටුවේ ඛ්‍රේක් එක තද කරල අල්ල ගත්තා. මට කරන්න දෙයක් නෑ. එත් මගේ කෙල්ලේ අඬන්න නම් එපා
"තෙනුර........." එක පාරටම එයා අඬ අඬා ගියේ නංගි ලඟට. මම ඒ පැත්ත බලලා බුවා දිහා බලද්දි දැනුනේ මහා අසරණ කමක්. හරියට මොකුත් කියාගන්න කරගන්න බැරි නොදරුවෙක් වගේ හැගීමක්. ඒ තාරකා තමයි. එයා ලඟින් ඉන්නකොට මට දැනෙනවා. ඒත් මම ලිහිණිගෙන් එහෙම දෙයක් විඳින්නේ නෑ.
"තාරකා අද ඉදං උඹට භාරයි" බුවා ඒ ටික කියද්දි මගේ පපුව ගැලවිලා ගියා. අනේ මම කොහොමද ඔයාව භාරගන්නේ ... මට දැං මාව වත් භාර ගන්න විදියක් නෑ. මම දැං අබ්බගාත්යෙක් කෙල්ලේ.....
"තෑන්ක්ස් මචං...." මගේ කටහඬ එළියට ආවේ කැඩි කැඩි වගේ... උඟුරේ මොකද්දෝ තඩි ගුලියක් හිර වෙලාවගේ.... මම ආයෙත් තාරකා දිහා බැලුවා... එයා නංගිගේ උරෙස්සට ඔලුව තියාගෙන මගේ දිහා බලාගෙන ඉන්නවා. මගේ සර්වාංගෙම පණ නැති වෙලා ගියා.... ඔයා නැතුව මම මෙච්චර කල් ජීවත් උණාද? ඒත් ඒක එච්චර ලේසි නෑ...... 
"තෙනුර මචං...... මම දැං යන්න ඕනේ.. ලිහිණිව රුවන්ලෑ නැන්දා ලඟට ගිහින් දාන්න ඕනේ..... පොලිසිය ආයෙත් පිස්සු බල්ලෝ වගේ ලිහිණිව හොයනවා. තාරකාට උණත් ගෙදරින් පිටට වැඩිය යන්න නොදෙනවානම් තමයි හොඳ මොකද... ලිහිණිවයි තාරකාවයි මටත් හොයා ගන්න බෑ" මූ මාර කතා කියන්නේ මූට තියා මටවත් හොයා ගන්න පුලුවන්ංද?
"මට තේරෙනවා මචං..... තාරකා මෙහෙ හොඳින් ඉදියි......" භානුක මගේ ලඟට ඇවිල්ලා උරෙස්සට පොඩි තට්ටුවක් දාලා යන්න ගියා. මම අම්මයි තාත්තායි දිහා බැලුවා. තාත්තා වෙනදා වගේම මගේ බැල්ම ඒතරම් ගණන් ගත්තේ නෑ. ඒත් අම්මා ඇවිත් මගේ ඔලුව අත ගෑවා.....
"මයේ පුතා ඕවා ගැන හිතන්න ඕනේ නෑ....... මේ ළමයා මොකට ගෙදරින් එළියට යන්නද?" මම මගේ අම්මාගේ හැටි දන්නවා... එයාගේ හිත ඇතුලේ ඕනෙම කෙනෙක්ට දෙන්න ආදරේ උණනවා.... අම්ම තාරකාටත් ආදරේ වෙයි. එයාවත් අපිව වගේම බලාගනී. තාරකා මගේ වෙනකන් විතරක් එයාලා තාරකාව අපේ කරගනී.....
මම තව ටික වෙලාවක් තාරකා දිහා බලාගෙන ඉඳලා රෝද පුටුවේ ඛ්‍රේක් එක බුරුල් කරලා මගේ කාමරේ පැත්තට හැරෙව්වා. බුවා රෝද පුටුව අල්ලන්න යනකොට තාරකා බුවා දිහා බැලුවා
"රුවන්..... මම තෙනුරව කාමරේට ගෙනියන්නද?" බුව එතනින් ඈත් වෙලා රෝද පුටුවේ හැන්ඩල් එක තාරකාට භාර දුන්නා. හිතට මොකද්දෝ  දැනූන නිසා මම ආයෙත් අම්මා දිහා බැලුවා. අම්ම ඇස් දෙකේ කඳුලු පුරෝගෙන බලාගෙන හිටියේ තාරකා දිහා.... මම තාත්තා දිහා බැලුවා... එයත් ටිකක් ඈතට වෙන්න බලාගෙන හිටියේ තාරකා දිහා... එයාලා හිතනවා ඇති මේ කෙල්ල කොහෙ ඉඳං ඇවිත් මේ අබ්බගාතයෙකුට කරගහනවාද කියලා. මම තාරකාට සුදුසු නෑ.. එයාට මීට වඩා ලස්සන අනාගතයක් තියෙන්න ඕනේ...... මම එයාගේ ලස්සන අනාගතේ කොහොම හරි හදලා දෙනවා..... මම එයාට ආදරෙයි.. ඒත් එයා එක දන්නේ නෑ. එයා මට ආදරෙයි මම ඒක දන්නවා, ඒ නිසා මගේ ආදරේ නාමයෙන් මම එයාගේ ජීවිතේ ඉතුරු හරිය මම නිසා දුක් විඳින්න දෙන්නේ නෑ. ඔයා මට කවද හරි ආදරේ කරන එක නවත්තන්න ඕනේ තාරකා....... එදාට මම ගොඩාක් සතුටු වෙයි. මොකද මම ඔයාට සුදුසු කෙනා නෙවෙයි, මම කාටවත් සුදුසු නෑ. මොකද මම ලෙඩෙක්. මම හීන් සීරුවේ රෝද පුටුව කාමරේ පැත්තට යන ගමන් ඇස් දෙක පිහ දා ගත්තා. 

"


14 comments:

Aslam said...

"මම එයාට ආදරෙයි.. " kollata giya kala.
Adath niyamai eth me hansakawa num kauda kiyala mathaka na. aye kiyawanna wei wage :)

මහේෂ් කූරගම said...

මෙන්න මෙහෙමයි කොටසක් update කලාට පස්සෙ SMS 1ක් එවන්න බැරිද ?

මොකද දවස ගානෙ මේ පැත්තෙ ඇවිල්ලා නිකම්ම හැරිලා යන්න වෙනවනෙ...

පොඩි බබා said...

නැන්දා බිසී වගේ....

නිශ් said...

දුල් මෙන්න මෙහෙමයි එක සින්ඩියකවත් නැත්තෙ ඇයි?

පුළුවන්නම් පොස්ට් එක දැම්මට පස්සෙ කලින් පොස්ට් එකේ කොමෙන්ට් එකක් දාන්න. එතකොට අපිට ලේසියි.

ස්තූතියි පොස්ට් එකට

Dakshina said...

දාලා දාලා.... ඔහොම යං ඔහොම යං....

හා පැටික්කි (MS) said...

හ්ම්ම්ම්ම්ම හම්මෝ...... තාරකාව දැක්ක කල්. මං කිව්වේ කතාව....... ලියමු අක්කියෝ පුලු පුලුවන් වෙලාවට මෙහෙම.

Anonymous said...

මගේ එකම ඉල්ලීම කොටස් 115 න කතාව ඉවර කරන්න කියන එක

Anonymous said...

shaaaaaaaaaaaaa dull akki post ekak dalaaaaaaaaaa,, thank you sooooo much akkiyo,, keep writing when you can,, :D take care
Glimmer Girl

hasari said...

මගේ වෙනකන් විතරක් එයාලා තාරකාව අපේ කරගනී.....

nice

D.G.M බස්සා said...

දැං නං කතාව නියමෙට නැගලා යනවා. අනේ බුදු නෝනෙ අපේ ආතල් එක නං කඩන්න එපෝ, පොඩ්ඩක් මයියට මලක් දෙකක් පූජා කරගන්න දෙන්න.

මම මූකලං බස්සෙක්. අම්මපා, අර කතාව කොටස් 115න් ඉවර කරන්න කිය කිය වාත වෙන ඇනෝ-මවුසව ඩිනර් එකට ගන්න එකත් ගන්නවාමයි.

Anonymous said...

Me oya ahala teyanawada 113 hoda na kiyala.. ekanisa ekmanata 114 danna.... :D... aiyo moko mecara katawa liyanan late..

Anonymous said...

Aneeeeeeee kotesak danne dan welawe hari ne,, ko thame na ne :( :(
Glimmer Girl

දුල්හරි ඉලංගකෝන් said...

mama heta kotasak daanawa (06/05/2011)

Anonymous said...

aneeeeeeeeeee ape hode dull akki :D :D thank youuuuuuuuuuuu :*
Glimmer Girl

Post a Comment