පිටුව

Tuesday, November 30, 2010

92 කොටස


සර් වැඩේ ගානට දෙනවා මගේ මේ ඇස් දෙකෙන් දැක්කා. ඒකෙන් තාරකාටත් හැපී මටත් හැපී ඒත් අපේ ඩයිනමයිට් එක පුපුරනවා. මොනා කරන්නද? එයා මේ හැමදේටම නැට්ට පාගගෙන කයිද කයිද කිය කියා අහනවා. මහලොක්කා කියලා හිතන් හිටියා කොස් ඇට දෙකක් තරම් උස නෑ.... මාව මට්ටු කරන්න එනවා. මම සැනසීමේ ගිහින් නිදා ගත්තා. අපේ අම්මා කියන්නේ ඇත්ත... පන්සල් ගියාම සැනසීම හම්බ වෙනවා.....

පහුවදා උදේ මම ගට අරං වටපිට බලලා තාරකාලාගෙ කාමරේට රිංගුවා.. හත්වලාමයි.. මේකේ කවුරුත් නෑනේ..... මම හෙමින් කුස්සිය පැත්තට පා උණා.... මුන් උදෙන්ම එක්සයිස් පාරක්වත් දාන්න ගිහින්ද නැත්නම් මේ එළියට බහින වෙලාවක්ද?
"පොඩි පුතා නැගිට්ටාද?" මම වහලා තිබ්බ තේ එක අරන් උගුරු දෙකක් බිව්වා... අපේ නැන්දා ඇවිල්ලා නාලා ආවාම නෑවද අහන ජාතියේ... නැත්නම් මම මේ ඇහෙරගෙන ඇවිල්ල තේ එක බොනකොට අහයිද නගිට්ටාද කියලා. මම නින්දෙන් ඇවිදිනවා කියලා හිතනවාද දන්නේ නෑ. 
" නැන්දේ... කෝ නංගිලා..."
"ඔන්න ලොකූ නැතුව බෑ කියලා මාමා යනවත් එක්කම ආච්චිලාගේ ගෙදර බහිනවා කියලා ගියා...."අප්පටසිරි එතකොට තාරකා..... එයාවත් අරං ගිහින්ද?
"එතකොට තාරකාත් ගිහින්ද?"
"මම කිව්ව එක්කං යන්න කියලා.. මට මේ වැඩ මදිවාට එයාගෙ වැඩත් කර කරා ඉන්න වෙලාවක් නෑ....අනික ලොකූ ගෙදරින් ගියේ එයා නිසා එයා දැන ගන්න ඕනේ ලොකූව එක්කන් එන්න"
"අද හවසට පන්තියකුත් තියනවා..." මම හිමින් සැරේ කියා ගත්තේ හිත අඩියට බැස්ස අර සැනසීමද මොකද්ද එක එක්ක.
"මොකද්ද පොඩි පුතේ...."
"නෑ නැන්දේ මොකුත් නෑ...."
" මට දැං ඔය කෙල්ලව එපා වෙලා තියෙන්නේ... එයා හිතන් ඉන්නේ මේක එයාගෙ බූදලෙ කියලා.....ඔය විභගේ ඉවර උණාට පස්සේ මම යන්න කියනවා.... ඔය මාමාලා නැන්දාලා ඉන්නවා කියන්නේ...."
"තාරකාට යන්න කියනවා"
"ඔව්... ඔය කෝල් කර කරා යන්නේ ... අනික අනුන්ගෙ වගකීම් මට අරං දැං ඇති වෙලා ..... මම හිතුවාට වඩා මෙයා නැට්ටුක්කාරි" අනේ දෙයියනේ මේ මොන හෙන ගෙඩියක්ද? මේ කෙල්ල කොහෙ කියලා යන්නද?
"අනුන්ගේ වගකීම් කිව්වේ මටත් එක්ක නේද නැන්දේ?" මට ඉබේටම බිම බැලුණා...
"උඹ කොහොමද පුතේ අනුන්ගේ වෙන්නේ....? උඹ අපේ එකා........" තේක බීලා මම ඔහේ ටැප් එකට අල්ලලා කෝප්පේ හොදලා මගේ කාමරේට ගියා.... මම උදේ නැගිට්ටේ කොමාන්ඩෝ දියසේන වගේ... දැං කාමරේට ආවේ පොට ගිය රැම්බෝ වගේ.... මොනා කරන්නද කරුමෙට.. අම්මලා තාත්තාලා නැති කොට ඔහොම වෙනවා... අනිත් උන්ගේ ගෑස් බලන්න. මේ කෙල්ල ගැන මට මාර අවුලක් තියෙන්නේ... මගේ මේ කිඩ්නියට මොකුත් අදහසක් එන්නේම නැති හැටි. 
"ආ පොඩි පුතේ... ඊයේ ඌඹට ලියුමක් ආවා... මට දෙන්න බැරි උණානේ.." නැන්දා වැඩ බලන සිකියුරිටි වගේ කාමරේට කඩාගෙන ආවා... ඔහොමත් මේ උදේ පානදර නාඹර කොල්ලෙක්ගේ කාමරේට කඩාගෙන එනවාද? අනේ මන්දා මෙයාලා වයසට යනකොට අර මැනස්ද මොනාද ඒවා මුල ඉදං හදන්න ඕනේ... මම වගේ සීලාචාර එකෙක් මේ කාමරේ ඉන්න හින්දා හොඳයි. මෙතන බුවා වගේ එකෙක් හිටියානම් දවස් ගානකට නැනදාට ඉසකුඩුච්චි දාන්න වෙනවා....
"මට ලියුමක්...?"
"ඔව් කොළඹින්....." මම ලියුම අරං ඇඩ්‍රස් එක ලියලා තියන අකුරු බැලුවා... මෙලෝ රහක් නෑ... කුරුමිනි අන්ඩුවලට නිල් පාට පේන්ට් ගාලා වගේ.. කවුද යකෝ මට මෙහෙට ලියුම් එවන්න දන්න එකා.... බලමු කඩලා..... නැන්දා ඒත් ඉන්නවානේ මාදිහා බලාගෙනෙ.....
"මම බලන්නම්කෝ නැන්දේ..."නැන්දාටත් ඕනෙ නැති රෙද්දක් නෑ.... දැං බලාගෙන ඉන්නේ මම එයාටත් ඇහෙන්න ලියුම කියවයි කියලාද දන්නේ නෑ.....නැන්දාට මම මොනාද කිව්වේ කියලා තේරිලා නෑ.. මෙතනම ඉන්නව මගේ අතේ තිබ්බ ලියුම දිහා බලාගෙන. මම ශේප් එකේ නැගිටලා කාමරෙන් එළියට ඇවිත් සාලෙට පා උණා වට පිට බැලුවාම නැන්දා නම් පේන්න නෑ....
ලියුම කැඩුවා අප්පට සිරි අර අකුරු වලින්ම තමයි ලියුම තියෙන්නේ..... කවුද මේ... මට කියවීම තරම් එපා කරපු එකක් නෑ. ඒත් දෙය්යයිනේ කියලා මට මේ ලියුමක් සෙට් උණ පළවෙනි වතාවනේ.. ඔන්න ඔහේ කියවනවා

" මයියා.....,

මට ටෙලිෆෝන් එකෙන් මේ කිසි දෙයක් උඹට කියන්න බෑ ඒ නිසයි ලියුමක් එවන්න හිතුවේ... උඹ හොඳින් කියලා මම හිතනවා.... උඹ නැතුව ගෙදර අම්බානකට පාළුයි... තාත්තාත් නිතරම ලෙඩ වෙනවා.... පහුගෙය මාස දෙකට තුන් සැරයක් ඉස්පිරිතාලේ නැවැත්තුවා පපුව රිදෙන්න අරං. උඹ නොදන්නවා උණාට තාත්තා වැඩිපුර හිතන්නේ උඹ ගැන. වෙලාවකට තනියම ඉස්තෝප්පුවට වෙලා අඬනවා.... අයියා... ආයෙත් පිටරට යන්න දඟලනවා... මේ සැරේ නම් රස්සවකට. එයා ගොඩාක් අමාරුවෙන් හොයා ගත්ත රස්සාවත් තාත්තාලාගේ ඇමතිගේ කැම්පේන් එකක් නිසා නැති උණා.. බලාගෙන යනකොට අයියාගේ බොසා විරුද්ධ පක්ෂේ එකෙක්ලු. අයියත් මේ දවස් වල ගෙදර....
නංගි ක්ලාස් යනව කියලා කොල්ලෙක් එක්ක ඉඳලා මේ ලඟදී තාත්තාගෙන් හොඳටම ගුටි කෑවා. දැං නංගිත් ගෙදරට හිර වෙලා. එයාත් ඉන්නේ කඳුළු බිබී...  අම්මා උණාත් කට ඇරලා හිනා උණ කාලයක් මතක නෑ. උඹව හැමෝටම සෑහෙන්න ඕනේ.... උඹට ඒක තේරෙන්නේ නෑ. මමත් ගොඩාක් දුකෙන් මේ දවස් වල ඉන්නේ... ලහිරු මාව දාල ගියාට පස්සේ මටත් කිසි දෙයක් හිතාගන්න බෑ.. මම කීපසැරයක්ම ෆෝන් එක ගත්තා උඹට කෝල් එකක් දෙන්න ඒත් ආයෙත් හිතුණා උඹ අපිත් එක්ක තරහෙන් ඇති කියලා.... 
මයියෝ... උඹ විභාගේ ඉවර වෙලා ගෙදර වරෙන්... උඹව අපිට ඕනේ.... උඹ නැතිව මැලවිලා තියන අපේ මූණු දෙක්කොත් උඹ කවදාවත් අපිව ආයේ දාල යන්න හිතන්නෙවත් නෑ...
එක දවසක් උඹව හොයාගෙන ලස්සන කෙල්ලෙක් මෙහෙ ආවා.... එදා මමයි නංගියි විතරයි හිටියේ. අපි ඔයා නෑ කිව්වාම ඔයා ඉන්න තැනක ඇඩ්‍රස් දෙන්න කියලා කිව්වා... අපි දුන්නේ නම් නෑ. එයාත් අපිට විස්තර ඇහුවාම කිව්වේ නෑ. නංගිත් එයාව මීට කලින් කවදාවත් දැකලා නෑ කිව්වා. මයියා අපිත් එක්ක තරහා වෙන්න එපා.... අපි උඹට අපෙ අඟේ කෑල්ලකට වඩා ආදරෙයි... විභාගේ ඉවර වෙලා ගෙදර වරෙන් බං.... මම කියන නිසාවත්, තාත්තා අම්මා මම අයියා, නංගි වෙනුවෙන් වත්. අපි හැමදාම බලාගෙන ඉන්නවා. අඩුම ගානේ උඹගෙ කටහඬ අහන්නවත්. පුලූවං වෙලාවක කෝල් එකක් දීපං


මම නාවත්තන්නම් උඹට බුදු සරණයි
මීට 
අක්කා


මේක අඳෝනා පීස් එකක්නේ, ඔන්න බලාපල්ලා මටත් ගිය කල. නිතර දකිනකොට අගේ නැති උණාට නොදැක ඉන්නකොට හදුන්කූරකුත් පත්තු කරනවා කියන්නේ ඕකට තමයි. අක්කාගේ විස්තරෙන් මට හොඳටම ෂුවර් කොල්ලා නැතුව ගෙදරම අනාථ වෙලා කියලා. ඒත් කොල්ලාට යන්න කිව්වේ ගෙදර අයම තමයිනේ... ඔන්න ඔහෙ කමක් නෑ.... විභාගේ ඉවර වෙලා ගෙදර ගිහින් එනවා. එතකොට තාරකා... ඒකත් මොකක් හරි කරලා යන්න ඕනේ.... පොඩ්ඩක් ඉන්නවා බලන්න.. මාව හම්බ වෙන්න ලස්සන කෙල්ලෙක් ආව කතාවක් කියලා තිබ්බා නේද? කවුද අප්පේ ඒ බවලතා... මෝහිණිවත්ද? නංගි දන්නේ නැත්නම් ඒ ලිහිණි වෙන්න බෑ එහෙනම් කව්ද? මගෙ මීටරේට අහු වෙන්නෙම නෑ නේ......කවුද බොලේ ඒ ආව ඇලිස්.....











Tuesday, November 23, 2010

91 කොටස



අත තියන තියන ගහේ දෙබර කූඩයක්. අවසිහිහෙන් උණත් කොල්ලා පපුව ඉස්සරහාට දාලා කියලා තියන එක අයේ ටැප් එක අරලා වතුරට ඇල්ලුවා වගේ ලස්සනට හෝදලා දාලා. මමත් ඉතිං කෙහෙතගේ නැකතෙන් හරි මේ ලෝකෙට ආවනේ අම්මපා... ෂිඃ විතරක්.... මම උදේ ඉඳං ට්‍රයි එක දුන්නෙම තාරකා හම්බ වෙන්න යන්න. කොහෙද යමපල්ලි වගේ ඩයිනමයිට් එක හරස් වෙනවා. මටත් කියලා අර මොකද්ද එකක් තියනවානේ... ඒකත් මේ කෙල්ලෝ ඉස්සරහා බාල්දු කර ගන්න බෑ. ඒත් අම්මපා මම කරපු හෝතම්බු වැඩේ තේරුම් කරලා දෙන්නත් ඕනේ. එක වෙලාවකට හිතනවා ඔන්න ඔහේ ඕනේ නෑ කියලා.... ආයෙ හිතෙනවා මේකෙත් ආතල් එකක් තියනවානේ කියලා
"පොඩි පුතේ..." තාරකාව තනිපංගලමේ අල්ල ගන්න ගැටයක් ගහ ගහා ඉන්න වෙලාවේ මෙන්න නැන්දා කන ලඟ කෙඳිරි ගානවා.... කොහෙද දාපු ගැටෙත් ගිලුණා...
"ආ... ඇයි නැන්දේ...?"
" තාත්තා පණිවිඩයක් එවලා තිබුණා...."
"අපේ තාත්තා..... ?" 
"ඔව්.... විභාගේ ඉවරවෙලා ගෙදර එන්න කියලා...."
" මට ගෙදර යන්න ඕනේ නෑ.... ආයේ පණිවිඩ තිබ්බ වෙලාවක එක කියන්න"
"පොඩි පුතේ දැං මදෑ තාත්තා එක්ක තරහා අල්ලන් හිටියා... ඒ මනුස්සයා හැමදේම කලේ ඔයාගෙ හොඳටනේ..."
" මට ගොඩාක් හොඳට හිටියා තමයි කරපු හැමදේම.... දැං දෙයියනේ කියලා කාට හරි කර ඇරලා කියන්න පුලුවංනේ... කොළඹ ඉගෙන ගෙන කෑගල්ලෙ ප්‍රයිවට් ඒලෙවල් කලා කියලා..." මටත් ඉතිං ඕවා ඇහෙනකොට ගඟේ මාළු ඇඟේ නටනවා...
"විභාගේ ඉවර වෙලා ගෙදර යන්නෙ නැතුව මොකද කරන්නේ....?"
"නැන්දා බය වෙන්න එපා මම ගෙදර නොගියාට කොළඹ යනවා.... "
" පුතේ තාත්තා ඒ හැමදයක්ම කලේ ඔයාට තියන ආදරේට"
" ඉස්සර අපේ අම්මත් ඔහොමයි නැන්දේ.... අපේ ගෙදර හතර දෙනෙක් හිටියා උන් ඔක්කොගෙම වැරදි වලට ගුටි කෑවේ මම.... උන් හොඳ උන් මම නරක එකා... මුල්ලකට වෙලා මම අඬනකොට අම්ම කියනවා තාත්තා මට ගැහුවේ ඒ ඔක්කොගෙන්ම මට වැඩියෙන් ආදරේ නිසා කියලා... ඒ කලේ මම හපන්නේ මොකුත් නැතුව කියන හැම එකම ගිල්ලා... ඒත් දැම් මාව අන්දන්න පොඩ්ඩක් අමාරුයි...."
" විභාගෙන් පස්සේ... මෙහෙ ඉදලා රස්සවක්වත් හොයා ගන්න පුලුවංද?" නැන්දා ලෝකේ පාළු වෙන්න හුස්මක් ඇරියා.....
" මම කොළඹ ගිහින් ඉතුරුවා බලා ගන්නම්.... මට මාව බලා ගන්න පුළුවං.. මම පොඩි එකෙක් නෙවෙයිනේ උකුලේ තියන් බත් කවන්න" නැන්දා මාත් එක්ක කතා කරන එක නවත්තලා එතනින් යන්න ගියා.... ඔක්කොම ඔලුව කෑවා.... දැං මේ තාත්තාගේ පණිවිඩේ කියන්න ඇවිල්ලා යන්තම් තද කරගත්ත ගැටෙත් ලිහිලා ගියා. 
"අම්මා අපි පන්සල් ගිහින් එන්න යනවා..." ඩයිනමයිට් එක කෑ ගහනව ඇහුණා... බඩුම තමයි. මෙයා පන්සලට ගිය ගමන් මම තාරකාව හමබ වෙනවා.. දෙන්නම්කෝ තමුසෙට දොඩම්.... ඒත් එක්කම ඩයිනමයිට් එක මගේ දිහා බලාගෙන ගස්සගෙන එතනින් ගියා. හැටි විතරක් .... ඒත් එක්කම අතත් බෙල්ලෙ එල්ලගෙන තාරකා මාව පාස් කරගෙන ගියා.. මට ඉබේට නැගිට්ටුණා.... මොනා වෙලාද මන්දා.... තාරකා හිමින්  මගේ දිහා බැලුවා...මූණ මැලවිලා ගිහින් . ඇස් දෙකත් බොරම බොර පාටයි. අර කම්බුලෙ වල පේන තෙක් මානෙක නෑ.... අනේ මේ මොකද කෙල්ලෙ මේ.... කවදාවත් නැති තරම් මාව සෙන්ටිමෙන්ටල් වෙලා ගියා.
" තාරකා අපි යමුද....? කොච්චර බැලුවෙත් බොරු කාරයා බොරු කාරයම තමයි." තාරකා හෙමින් සැරේ ඩයිනමයිට් එකත් එක්කම යන්න ගියා..... මමත් යන්දෝ නොයන්දෝ කියලා හිතලා හිතලා අන්තිමට යන්න පිටත් උණා... මම හිතන ටිකට මෙයාලා පන්සලට යන්නත් ඇති.
"පුතා..... " කවුද ටකරං කට හඬකින් පුතා කියනවා මම එච්චර ගානක් නොගෙන තව ඉස්සරහාට ආවා
"පුතා...... " මම වටපිට බැලුවා පාර පුරාම පුතෙකුට ඉන්නේ මම විතරයි.... ඔන්න ඔහේ ආපහු හැරිලා බැලුවා
"සර්....." මම හිට්ටා...
" කොහෙද මේ වේගෙන් යන්නේ....." ලැජ්ජාවේ බෑ... මම වේගෙන් ගිහින්ද?
" පන්සලට.... " සර් මා ලඟටම ආවා...
" යං මමත් මේ පන්සල පැත්තේ යන ගමන්" ඉතිං ඔයාත් මට උදැල්ල සෙට් කරනවානේ සර්... අනේ මන්දා දැං ඉතිං ඕවර් ටේක කරන්නද?
" සර් මෙ වෙලාවේ පන්සල්..."
" කොයි වෙලාවේ පන්සල් ගියාම මොකෝ, මොකද පන්ති ආවේ නැත්තේ...?"
"ප පන්ති..". අප්පටසිරි අද පන්ති දවස නේද? කොහෙද ඒකත් අමතක වෙලා ගියානේ.. තාරකා නැත්තනම් ඔක්කොම සොරි. 
"ටිකක් අසනීප වගේ තිබ්බා ඒකයි නාවේ සර්.... "
" දැං විභගේ තත්වෙ කොහොමද?"
" ටිකක් විතර ශේප්..." වෙන මොනා කියන්නද? උගන්නන සර්ට වැඩේ ඇනගන්න එක බුදු ෂුවර් කියන්නයෑ
" කෝ හවස අතිරේක පන්තියක් දාන්න එන්න කිව්වට ආවද?"
"සර් හෙට එන්නද?"
"එන්න ළමයෝ..."
"සර් මගේ යාලුවෙක් ඉන්නවා එයාවත් එක්කන් එන්නද?" මම හරකට වගේ මොලේ පහල උණා....
"එක්කන් එන්න....."
"සර් පොඩි ප්‍රශ්නයක් තියනවා..."
"එ පාර මොකක්ද?" මෙයාගෙන් මට උදව්වක් නම් ෂුවර් එකට ගන්න පුළුවං වෙයි. බිංදුවට වැටිලා ඉන්න එකේ එක දාගන්නත් චාන්ස් එක
"සර් එයා වැටිලා අත කැඩිලා... ලියන්න බෑ.. අහගෙන ඉන්න විතරක් තමයි අරං එන්න වෙන්නේ.. එයා කොහොම හරි විභගේ ලියනවාලු.... "
"කොච්චර හොඳද ඒක..."
"සර්ම එයාට කිව්වොත් මාත් එක්ක ක්ලාස් එන්න කියලා....." සර්ට තේරුණාද මන්දා... පැනි මූණකින් මගෙ දිහා බැලුවා..
" දැං ඔය යාලූවා ගෑනු ළමයෙක් ද?" ඔය මම කිව්වේ මෙයාල අපි හැරෙනකොට දන්නවා අපි හැරෙන්නේ තාප්පෙන් පනින්න තමයි කියලා

" ඔව්....."
" යාළුවෙක් නම් කමක් නෑ... හැබැයි විභාග අස්සේ වෙන වෙන ඒව පටලගන්නවා එහෙම නෙවෙයි..." මෙයා කියනකන් හිටියේ... දැං ඉතිං බයිලා බණ කියන්න ආවාම තමයි මට තද වෙන්නේ
"එහෙම නෑ සර්..."
"දැං මොකද්ද ඒ ළමයාගේ නම?"
"තාරකා..."
" තාරකා........ " සර් අහසයො පොළවයි මූට්ටු කරලා රේන්දයක් අල්ලන්න වගේ කල්පනා කරන්න ගත්තා
" ඔයාගේ නම..."
"තෙනුර..."
" මම කොහොමද ඒ ළමයාට දැං පණිවිඩේ කියන්නේ.....?"
"සර් එයා පන්සලේ ඇති... මම සර්ට පෙන්නන්නම්..."
" ආ.. ඒකතමයි හති දාගෙන පන්සල් දිව්වේ..." සර් මෙන්න පරණ ඇංජිමක් ස්ටාර්ට් කලා වගේ හිනා වෙනවා. ආයෙමත් නෝණ්ඩි උණාද මන්දා....තාරකාව තනිකරගන්න තියන හොඳම ක්‍රමේ ඕක තමයි.. මම ඉගෙන ගත්තත් නැතත් මේ ව්ඇරදි චීන පටස් එක ඩොං ගෑවේ වැරදි වෙලාවේ කියලා කියා ගන්න තියනවා නම් මට ඒ ඇති.
" තාරකා කියන ළමයාගේ නේද තාත්තාව මරලා දාලා තිබුනේ...." ඒක මෙයා කොහොමද දන්නේ... ඒක වෙලා තියෙන්නේ හැටන් වල මීට අවුරුදු දහාටකට කලින් වෙච්ච දෙයක්නේ.
"මම දන්නේ නෑ සර්...." ඕවා දන්න බවවත් කියන්න නරකයි
"මට යන්තම් මතකං එහෙම ප්‍රශ්නයක්... තාරකා තමයි ඒ ළමයාගේ නම..... "
"සර් කොහොමද ඔය විස්තර දන්නේ...?"
"පහුගිය සතියේ දෙපාරක්ම ඔය ළමයාව හොයාගෙන කවුද කට්ටියක් ආවා... පන්තිය ඇරෙනකන්ම පන්තිය ලඟ ඉඳලා තමයි එතනින් ගියේ..... මගෙන් අහුවෙ තාරකා කියන නම තමයි.
"තාත්තා මැරිච්ච කතාව එයාලා සර්ට කිව්වද ?"
"නෑ.... ඒක මම දැනගෙන හිටපු දෙයක්... අපිත් ඉස්සර පදිංචි වෙලා හිටියේ හැටන් වල... ඔය මර්ඩර් එක උණ කාලේ මට කෑගල්ලේ ඉස්කෝලෙට ට්‍රාන්සර් එක ආවේ.. ඉතිං අපි මෙහෙට ආවා.... ඔය ළමයා මගේ පන්තියට ආව කාලේ මම අඳුනගත්තේ මෙයාගේ ආච්චි කෙනෙක්ගේ විස්තර අහගෙන.... එයා මහළු නිවාසෙකලු." සර් මම හිතන තරම් ලේසි පහසු පොරක් නෙවෙයි.
" ඔය ළමයා හම්බ වෙන්න ඉන්න කාලේ අපි ඒ ගෙදර ආවා ගියා.... මම දන්න විදියට ළමයි දෙන්නෙක් උපන්නා.. එක්කෙනෙක් මලා... ඒත් එදා එයාගෙ අම්මාව බලපු ඩොක්ටර් ඩියුටි හිටියේ නෑ කියලා තමයි ආරංචි"
"සර් ඒ ඩොක්ටර්ව දන්නවාද?"
" අපොයි ඔව් අපේ හොඳ යාලුවෝ...." කොල්ලෝ තාරකා හොයන දේවල් හොයන්න මට හොඳ පොටක් හමබ වෙන්නයි යන්නේ....
"සර් අපි අනිවාර්යයෙන්ම හෙට සර්ලාගේ ගෙදර එනවා තාරකාටත් සර් එන්න කියන්න පුළුවං නම්" 
"මම ඒක කරන්නම් ...." ඒත් තාරකා ඒකට හා කියයිද? සර්ව ටච් එකේ තියාගන්න එක ඇඟට ගුණයි...එකක් මට තාරකව තනියෙන් හම්බ වෙන්න චාන්ස් එක හමබ වෙනවා... අනික තාරකාට එයාගේ අතීතය හොයා ගන්න සෑහෙන දේවල් ගන්න මාර්ගය පෑදනවා.. සර් හපනා නම් තාරකාව කැමති කර ගන්න ඕනේ... අපි බලමුකෝ මෙයාගේ හපන් කම්




 

Thursday, November 18, 2010

90 කොටස


මට නම් මේක මාර උණ වැඩි වෙන කාලයක්. අපේ අතා භූත අත්මයක් වෙලා මගේ පස්සේ කෙල්ලෝ එවනවාද කොහෙද? එක කෙල්ලෙක්ව ඔන්න මෙන්න ශේප් කර ගත්තා විතරයි. මෙන්න අනිත් කෑල්ල ලයින් එකේ. මේ පාර හම්බ වෙන පරප්පුව තෙම්පරාදුවට දාන්න කලින් කන්න වෙයි වගේ....
"හලෝ....." මොන උණත් මේ කොල්ලා බය වෙනවාද ඕවට
"තෙනුර........"
"ඔව් ඔව් එයා තමයි.... ඉතිං ඉතිං... මොනාද විස්තර"
"අපොයි ඔයාට කතා කරන්න වින්ද දුකක්" එහෙම තමයි නංගි වටිනාකම තියෙන්නේ එතකොටනේ...
"දුක් විඳගෙන කෝල් කරන්න නම් මොකක් හරි විශේෂ හේතුවක් තියෙන්න එපෑ..."
" හිරාන් ආයේ ලංකාවට එනවාලු..."
"ෂඃ නියමයිනේ..... ඒ ඔයාගේ මස්සිනා නේද?"
" ඔයාට හැමදේම විහිළු තෙනුර..... භානුක අම්මව හොයන්න කියලා ගියා ගියාමයි කෝල් කරනවා මිසක් ගෙදර ආවේ නෑ....., තාත්තා ඡන්දේ පස්සේ දුවනවා... ඒ අස්සේ දැං ඉන්න ඇමති එක්ක අපේ තාත්තා සන්ධාන ගත වෙනවලු යන්නේ.... අපේ අම්මා මට දීලා තිබ්බ ඇඩ්‍රස් එකෙන් වෙන කොහෙටද ගිහින්.... එයාගෙත් ආරංචියක් නෑ... ඔක්කොටම වඩා මාව මේ ගෙදරට හිර කරලා.... මම ගන්න කෝල් පවා රෙකෝඩ් වෙනවා... මමත් ගෙදරින් පැනලා යයි කියලා... මට දැං ඇත්තටම පිස්සු හැදෙනවා..."
"බුදු අම්මේ මේක මාර වට්ටෝරුවක්නේ.... හන්දි කඩිත්තුව හැදිලා ගමේ වෙදා ලඟට ගියා වගේ...., හරි දැං ඔක්කොටම ඉස්සල්ලා කියන්න මේ කෝල් එක රෙකෝඩ් වෙනවාද කියලා"
"නෑ නෑ මේ අපේ  නැනී ගේ මොබයිල් එකෙන් ගන්නේ .... ඔයාගේ නම්බර් එක හොයන්න මම කී දෙනක්ට කියලා කෝල් කලාද?"
"ලොකු දෙයක් එහෙම හරි මොලේ කල්පනා උණා.... දැං මගෙන් මොනාද වෙන්න ඕනේ.... ඔය එක ප්‍රශ්නෙකටවත් මගෙ ලඟ විසඳුම් නම් නෑ...."
"මට ගෙදරින් එළියට පැන ගන්න සප් එක දෙන්න....."
"ලිහිණි මම ඉන්නේ කොළඹමින් ගොඩාක් දුර..... අනික ඔයා ගෙදරින් ඇවිල්ලා කොහෙද යන්නේ....?"
"මම කොහෙ හරි යන්නම්..., මම අම්මාව හොයාගෙන යන්නම්"
"ඒත් ළමයෝ ඔයාට පිස්සුද? ගෑනු ළමයෙක්ට එහෙම තනියම ඉබාගතේ යන්න පුළුවංද? ගෑනු ළමයෙක්ට තියා පිරිම ළමයෙක්ට වත් තනියම පාරේ යන්න බැරි කාලයක් මේ" මම ඔය කිව්වේ රීමික්ස් කරපු බයිලා.... මෙයාව ගෙදරින් පන්නගෙන කන්න අදින්න දෙන්නේ අපේ තාත්තාද? මටවත් කන්න අදීන්න නොදෙන මගෙ අප්පොච්චා මේ අහක යන චීත්ත රෙදි පෝෂණය කරයිද?
"ඔයා උදව් කළත් නොකළත් මම වැඩි කල් ඉන්නේ නෑ... හිරාන් එන්න කළින් මම මෙහෙන් පනින එක පනිනවා" මේවාට තමයි කියන්නේ මාරන්තිකයි කියලා.... 
"මේ මේ.... මොංගල් වැඩ කරන්න එපා.. ඌ ආවයි කියල ඔයාගේ නමට කැළලක් වෙන්නේ නෑ නේද?"
"ඔයාට තේරෙන්නේ නෑ තෙනුර.. හිරාන්ගේ හිතේ මම ගැන අදහසක් තියනවා..." බම්බුව තමයි.... ඌට එහෙම උණක් තියනවා නම් මාව කම්මුතු කරලා දැං සෑහෙන කල්
" ඉතිං හොඳ නැද්ද.... දැං කල වයසත් හොඳයි නේද? "
" ඔයත් එක්ක කතා කලාට වඩා හොඳයි නිකන් හිටියානම්" ලිහිණිට මල පනින්න ඇති. කොච්චි මිරිස් පාරදයි මේ කෙල්ලොන්ට මල පැන්නම. පේන්නෙ නැද්ද මෙහෙ ඉන්න එක්කෙනා....
" මේ මේ විකාර නැතුව ඉන්න........... හිරාන් නරක මනුස්සයෙක් නෙවෙයි... ඌට කතා කරලා දෙයක් විසඳගන්න පුළුවං ... දැං ඌ කවද්ද එන්නේ....?"
" සැප්තැම්බර් මුල" 
" හරි තව මාස දෙකක් වගේ තියනවානේ.... මම විභාගේ කලාට පස්සේ කොළඹ එනවා ඊට පස්සේ අපි මොනා හරි කරමු"
" විභාගේ ඉවර වෙන්නේ කවද්ද?"
" මම කොහොමද දන්නේ.. ඕක පටන් ගන්න දවස නොදැන ඉවර වෙන දවස කොහොම කියන්නද?" ලිහිණි පුරෝලා හුස්මක් පිට කලා....
" මට විශ්වාස කරන්න පුලුවං කෙනෙක්ට හිටියේ භානුක විතරයි... එයා මගෙන් ඈත් උණාට පස්සේ මට දැනෙන්නේ මේ ලෝකේ ඉන්න හැමෝම වංචා කාරයෝ වගේ...."
"ලිහිණි අපි පොඩ්ඩක් ඉවසමු... ඔයාලගෙ තාත්තා පාර්ලිමේන්තුවට ගියාට පස්සේ ඔය තත්වෙ වෙනස් වෙන්නත් ඉඩ තියනවා..."
" මීට වඩා භායනක වෙනවා එහෙම උණොත්.... මට භානුකට පස්සේ ටිකක් හරි විශ්වාස ඔයාව විතරයි තෙනුර..... මට උදව් කරන්න ප්ලීස්"
" මට අගෝස්තු අන්තිම වෙනකන් කල් දෙන්න ලිහිණි ඊට පස්සේ අපි මොනා හරි දෙයක් එකතු වෙලා කරමු..."
"මම ඔයාගෙ වචනේ විශ්වාස කරනවා...." අප්පටසිරි මෙයා මාව ෂුවර් කලා කියමු ඒත් මට මාව ෂුවර් නෑනේ..... මම තාරකාට පොරොන්දු උණේ නැත්නම්  මම මෙලහකටත් ලිහිණිගේ ගිණි නිවන්න ගිහින්... ඒත් මේ කෙල්ල අත කඩා ගත්තේ මගේ අර හඩු ෂර්ට් එක හෝදන්න ගිහින්නේ.....
" එහෙනම් මම ඔයාට ආයේ ඉඩ ලැබුණාම කතා කරන්නම්...."
"ඔව් කතා කලාට කමක් නෑ ඒත් වැරදිලාවත් වෙන කාටවත් ඔය නම්බර් එක දෙනවා එහෙම නෙවෙයි"
" ඔව් මේ නම්බර් එක  හර්ෂ දෙනකොටත් මට ඔය ටිකම කිව්වා....."එහෙනම් වැඩේ හැඳි ගැරැප්පු වලින් කාලා තියෙන්නේ බුවා.... අම්මපා මුන්ට නම් සාය කෑල්ලක් දැක්කත් හරි බොක්ක ඇතුලේ තියාගන්න දුන්න ඒවාත් වමාරලා දෙයි....
"ඔයා පරිස්සමෙන් ඉන්න තෙනුර...."
"හරි හරි කොල්ලා ෆිට් එකේ ඉන්නම්කෝ.... කිරි දෙන්නු කරන හරක් වැඩ කරන්නෙ නැතුව ඉවසගෙන ඉන්නවා හරිද?" හීනි හිනාවක සද්දයක් ඇහුණා....
" හරි හරි මම හරක් වැඩ කරන්නේ නෑ...." ලිහිණි ෆෝන් එක තිබ්බා... ඒකත් ඔයින් ගියා මදෑ. මම කාමරේට යන්න හැරුණා... අප්පටසිරි ඩයිනමයිට් එක ඉන්නවානේ මූන රෝස් පාන් කරගෙන
" මොකද ඒ පාර මෙතන හරහට ඉදං මාව කන්න වගේ බලං ඉන්නේ.. අයින් වෙනවා...." මම ඩයිනමයිට් එක බයි පාස් කරගෙන කාමරේ පැත්තට මාට්ටු උණා. ෂුවර් එකටම ඔය එන්නේ ලිහිණි කවුද කියලා අහන්න.... තත්පරයක් ගියේ නෑ මෙන්න සුළියක් වගේ මෙතන
"මොකද්ද ඕයි මේ මෝහිණි වගේ... මගේ පස්සෙන් වැටිලා.."
"තමුසේ තුට්ටු දෙකේ මිනිහෙක් ඕයි..." අප්පට සිරි මේ මොකද්ද මේ වල්ලිය....
"ඒ පාර තමුසේ මගේ ගාන කීයද කියලා හොයන්නද හදන්නේ.. දැං මොකද්ද සිද්ධිය..."
"සිද්ධිය ඉතිං තමුන් දන්නවා ඇතිනේ"
"දන්නවා නම් තමුසෙගෙන් අහනවාද ඕයි"
" තමුසේ අවසිහියෙන් මිනිස්සුන්ට බලාපොරොත්තු දීලා සිහිය ආවට පස්සේ බොරු රඟපෑමක් කරලා වැඩෙන් ලිස්සනවා.. ඒ විතරක් නෙවෙයි තව කෙල්ලොන්ව හුරතල් කරන්නත් යනවා... මම කවදාවත් ඔයා ගැන ඔහොම හිතුවේ නෑ මට ලැජ්ජයි තමුසේ මගේ සහෝදරයෙක් කියන්නත්" කිරි අප්පේ මේ මොනාද මේ පාත් වෙන වැහි නැති හෙන ගෙඩි
"අයිසේ කියන දෙයක් තේරෙන භාෂාවෙන් කියනවාකෝ...."
"ඔයිට වඩා තේරෙන්න කියන්න දන්නේ නෑ මම... මීට පස්සේ තාරකා එක්ක කතා කරන්න ආවොත් එදාට මම කවුද කියලා තමුසෙට පෙන්නවා...." ඇඟිල්ලත් දික් කරලා තර්ජනයක්ද මොකක්ද එකක් කරලා මෙන්න ඩයිනමයිට් එක යන්න ගියා.... ඇත්තටම ඩයිනමයිට් එක සොමියට වගේ අත්තනා ඇටවත් කාලද දන්නේ නෑ.... පොඩ්ඩක් ඉන්න අවසිහියෙන් බලාපොරොත්තු දුන්නා කිව්වේ මමද? යකෝ මම ඒ කියන්නේ තාරකාට මගේ බොක්කවත් දිග ඇරලා දුන්නද දන්නේ නෑ.... චාටර්නේ... මම දැං ගිහින් කිව්වනේ ගොන් වස්සා වගේ ඒ ඔක්කොම අමතක කරන්න කියලා.... දැං මේ පැටලුම කොහොමද ලෙහන්නේ අර ඩයිනමයිට් එකේ ඇස් දෙක වහලා..............







Thursday, November 11, 2010

89 කොටස


" මේ මේ බයිලා නැතුව වෙච්ච දේ කියනවා....." මට දැං ටික වෙන්න තද උණා... මට මාර ෂුවර් එකක් දැනෙන්න ගත්තා මම වැඩේ ආයේ නෑ ෂැම්පූ ගාලම නාලා කියලා. කොහෙද මේ බෝතලයක් සෙට් උණාම මට ගාණක් මිම්මක් මතක් වෙන්නේ නෑනෙ
" ඒ මොකටද මම කියන්නේ..... මතක් කර ගන්නවා" ඩයිනමයිට් එක මට කොකා පෙන්නගෙන එතනින් ගියා. අම්මපා දැං තමයි  ආච්චි අම්මේ නස්පියටම කුතුහලය කිව්වලු. මම තේකත් අරගෙන අනිත් පැත්තට ආවේ ගැන්සිය හොයාගෙන. යකෝ මුන් ඔක්කොම තාම මල පෙරේතයෝ වගේ දොයි. 
"ඕයි සිකා... නැගිටපං බං....." මම සිකාව හෙලෙව්වා... කොහෙද මූ ඒ පාර අනිත් පැත්තට හැරිලා නිදි.
" ටොලා..... නැගිටපංකෝ...." මම එහා පත්තේ හීනෙන් මොනාද හපන ටොලාව හෙලෙව්වා...
"තව දෙන්න බෑ බං ඔය ඇති" මෙන්න මූ එහෙම කියපි. මම උගෙන් සත කාලක දෙයක් ඉල්ලුවෙ නෑ. හරි මම ඒකවත් බයි පාස් කරලා බුවා ලඟට ගියා...
"බුවා මචං පිං සිද්ද වෙයි නැගිටිනවාකෝ" බුවා හෙමෙන් ඇස් දෙක ඇරියා. අම්මෝ සක්‍රයා බැලුවා වගේ....
"මොකද බං මේ...."
"මචං ප්‍රශනයක්"
"මොකද්ද මයියා.. මේ උදේ පාන්දර උඹට ආව පැනය .... හරි කියපං දැං අඬන්නේ නැතුව. උඹත් අත දරුවෙක් වගේ කන් කෙඳිරි ගාන එකමයි වැඩේ" බුවා ඇදේ ඉඳගත්තා,
"මචං ඊයේ මට වැඩි වෙලා මොකක් හරි පිස්සුවක් කෙලියද?" බුවා හයියෙන් හිනා වෙන්න ගත්තා.
"එක පිස්සුවක් නම් මදෑ පිස්සු වැලක්ම කෙලියා. දැං උඹ මොකක් ගැනද අහන්නේ..."
"මචං තාරකා"
" තාරකා ඕනෙ කියලා මෙතන කස්තිරම අල්ලලා.... සමාව ගන්න ඕනේ කියලා හොටු හූරලා.. කොහොම හරි එයාව කාමරේට ගෙන්න ගත්තා..."
"අප්පටසිරි මේ මම..."
"නැතුව මමද බං.... "
"ඊට පස්සේ"
"ඊට පස්සේ මොනා උණාද කියලා හොට දාන්න තරම් අපි නරුමයෝ නෙවෙයි බං... උඹලා දෙන්නට අතිශය පෞද්ගලිකව කතා කරපල්ලා කියලා අපි කාමරෙන් කැපුණා. 
"ඇයි බං කැපුණේ...?"
"උඹ මාර කොටළුවෙක්නේ... උඹ කෙල්ලත් එක්ක කතා කරන දේවල් අහගෙන ඉන්න පුළුවංද අපිට..." මම මොනා කිව්වද කියලා හිතා ගන්න බැහැ, මම කෙල්ලට බැන්නද දන්නේ නෑ.. අර හසංකයාගෙ කේස් එකට, එහෙම නැත්නම් මම කෙල්ලට ගොන් ටෝක් එකක් වත් දැම්මද? 
"මම සමාව ගන්න ඔනෙ කිව්වෙ ඇයි?"
"කාටද බං ඕවා මතක...."බුවා නැගිට්ටා....
"මම මොකක් හරි බුලක් වනලා තියනවා... තාරකා මම ගැන මොනා හිතවාද දන්නේ නෑ"
"මොනා හිතන්නද එයා හිතනවා ඇත්තේ... ගානකට මිම්මකට අඩියක්වත් ගහන්න දන්නේ නැති අත දරුවෙක් කියලා..." බුවා කාමරෙන් එළියට යනවා මම බලාගෙන හිටියා.ෂිඃ විතරක් මම කිසි දුකක් සංකාවක් නැතුව වැඩේ මැට්ටටම අනාගෙන... දැං හදපංකෝ කෝම් පිට්ටු.... මම දැං මොකද කරන්නේ.... මේ ගෙදර මම දැං ඉන්නත් ඕනේනෙ.... තාරකාට මූණ දෙන්නත් ඕනෙනේ..... 


දවල්ට එහෙම කාලා බීලා ගැන්සිය යන්න ගියා. උන් ගියාට පස්සේ මගේ හිතේ බර තවත් කිලෝ දෙක තුනකින් වැඩි උණා. තාරකා පේන්න හිටියෙත් නෑ. ඩයිනමයිට් එක නම් එහෙට මෙහෙට වෙනකොට දැක්කා. ලොකූත් ගෙදර නැති එකේ දැණුනේ මාර පාළුවක්. තාරකා හිතන් ඇති මම මහා තිරිසනෙක් කියලා. හසංක ගැන මට තිබ්බ ජෙලත් කිව්වද දන්නේ නෑ රට ඔටුවා වගේ. 
"පොඩි අයියේ... ඔයා වැඩක්ද?" ඩයිනමයිට් එක කාමරේට එඹුණා...
"එහෙම එකක් නෑ.... ඇයි?"
"තාරකා අහන්න කිව්වා ගණන් හදන්න එන්න පුළුවංද කියලා" මලා දැං මම කොහොමද ඒ කෙල්ලගේ මූණ බලන්නේ.... මම මොනා කියන්න ඇද්ද?
" ඕයි මෙහෙට එනවා..." මම ඩයිනමයිට් එකට ඔලුවෙන් කතා කලා.. අනේ අපරාදේ කියන්න බෑ කියන පරක්කුවෙන් ආවා
" තාරකා මොනා හරි ඊයේ ගැන කිව්වද?" ඩයිනමයිට් එක හිනා උණා
" මේ දැනුත් ඊයේ ගැන තමයි කිව්වේ... පුළුවංනම් අර බෝතලේ ඉතුරු ටිකත් බීල එන්න කිව්වා...." එහෙම කියාගෙන ඩයිනමයිට් එක එතනින් දුවලා ගියා. චාටර් අප්පා කොල්ලා මේකට මොකක් හරි කරන්න ඕනේ.... කමක් නෑ දැං කතා කරපු එකේ මම යනවා.... මම කාමරෙන් එළියට එනකොටම නැන්දා ඔසරියත් හද හදා ඉස්සරහා දොර පැත්තට ගියා....
" පුතා කොහෙවත් යන්න එපා අර ගෑනු ළමයි දෙන්නා විතරයි තනියම... අපි ගිහින් ලොකූව බලලා එන්නම්..." මම ඔලුව වැනුවා... නරියට කුකුල්ලු භාර දෙනකොටත් ඌට මෙහෙම හිතෙන්න ඇති. නැන්දයි මාමායි වාහනේ නැගලා ගේට්ටුවෙන් පිට වෙනකන් මම බලාගෙන ඉඳලා කෙලින්ම ගියේ ඩයිනමයිට් එකේ කාමරේට. මම යනකොට ඩයිනමයිට් එක තාරකාගේ අතට දාල තිබ්බ ප්ලාස්ටර් එකේ මොනාද ලියනවා.
" මම ඔයාට කිව නේද තාරකා පොඩි අයියා මෙහෙට එන්නේ අපේ අම්මලා ගියාට පස්සේ කියලා..." තාරකා මගේ දිහා බලලා හිනා උණා. මට හිනා වෙන්නත් අම්මපා ලැජ්ජාවේ බෑ. මම අර අතීතයක් නැති එකෙක් වගේ ගිහින් පොත් මේසෙ පුටුව මෙහාට කරලා වාඩි උණා.... 
"බලන්නකෝ තාරකා අද හා පැටියෙක් වගේ....." මේ රටේ ලොකේ වෙන සතෙක් ඇත්තෙම නැද්ද අම්මපා.. හාවා කියන්න එන්නේ.. ඔන්න කුණකටුවා කිව්ව නම් හිතට හරි. කමක් නෑ මොනා කරන්නද ඊයේ නාගෙන තියෙන්නේ මම නේ...

"හරි ඔය දෙන්න ගණන් හදන්නකෝ මම ටී වී එක බලනවා..." ඩයිනමයිට් එක මගෙ ලඟින් ගියේ ඇහැකුත් ගහන ගමන්. තාරකා ටික වෙලාවක් සද්ද නොකර හිටියා. මම ම කතාව පටන් ගන්න ඕනේ නිසා තාරකා දිහා බැලුවා. එයා බලන් ඉන්නෙත් මගෙ දිහා.....
" මට දෙයක් කියන්න තියනවා තාරකා...." තාරකා මූණ පැත්තකට කරලා හිනා උණා
" මම දන්නවා දැං කියන්න හදන දේ...."
" ඒ කොහොමද?"
"ඒක මට තේරුණා ඔයා කිව්ව ගොඩාක් දේවල් වලින්" ඇත්තටම දැං මට අහන්න පුළුවංද මම ඊයේ කිව්වේ මොනාද කියලා. අනේ මන්දා... කියන එකත් වක්කඩ ඇරලා වගේ දීලාද කොහෙද? ඒත් මොනාද?
" ඔයා මම ගැන මොනා හිතනවාද මම දන්නේ නෑ.... ඒත් මට සමා වෙන්න තාරකා...." තාරකා ආයෙත් මගෙ දිහා බලලා හිනා උණා...
"මම ඔයාට ඊයේම සමාව දුන්නානේ ..... දකින හැම වෙලාවෙම මගෙන් සමාව ගන්න ඕනෙ නෑ"
" ඊයේ මම කිව්ව හැමදේකටම මට සමා වෙන්න තාරකා... මම ඊයේ හිටියේ හොඳ සිහියෙන් නෙවෙයි..... මම ඊයේ කිව්ව හැමදෙයක්ම සමහර විට අත් වැරදීමක් වෙන්න ඇති" මම හිතන්නේ ඒ පාපොච්චාරණය හොඳට ගියා මම හිතුවටත් වඩා.
"අත් වැරදීමක්...." තාරකා මගේ දිහා බැලුවේ අසරණ වෙලා වගේ... අනේ මට මේ කෙල්ල ගැන පැලෙන්න දුකයි..... ඔයා ඕවා ගැන හිතන්න එපා... මම ඔයාට ඉන්නවා.. ඒත් ඊයේ මම කිව්ව ගොඩාක් දේවල් වලින් ඔයාගෙ හිත රිදුණනම්.... පව්... මට ගොඩාක් පව්
"ඔව් මට සමාව දෙන්න... අපි ඉස්සර වගේම ඉමු..... කෑවාම බීවාම මොනා කටට එනවාද දැනෙන්නේ නෑ... ඒ වෙලාවට කියන දේවල් ගණන් ගන්න හොඳ නෑ..." තාරකා මොකුත් කතා නොකර මා දිහාම බලාගෙන හිටියා. මට ඒ බැල්මෙන් අයින් වෙන්න හිතුණ නිසා එතනින් නැගිට්ටා....
"ඔයා කියන්නේ මට ඊයේ කිව්ව හැම දෙයක්ම හීනයක් වගේ හිතා ගන්න කියලාද තෙනුර"
"අන්න හරි.. එහෙම උණාම අපිට ඉස්සර වගේම හොඳට ඉන්න පුළුවං... නැත්නම් ඔයාට මම ගැන ලොකු තරහක් ඇති වෙයි" මම එහෙම කියාගෙන එතනින් ආවා. ඒ වචන ටික කිව්වාට පස්සේ මගේ හිතට ඒ සී එක දැම්මා වගේ මාර කූල්... මම පොඩි විසිල් පාරකුත් ගහගෙන කාමරේට ආවා.... ඒත් එක්කම ටෙලිෆෝන් එක රින් වෙනවා මට ඇහුණා.... ටික වෙලවකින් ඩයිනමයිට් එක මගේ කාමරේට දුවගෙන ආවා
"ලිහිණි කියලා කවුද ඔයාට කතා කරනවා....." 
අනේ මන්දා එක ප්‍රශ්නයක් යන්තම් විසඳුවා විතරයි... දැං ලිහිණි මොනා කියන්න යනවාද?











Sunday, November 7, 2010

88 කොටස


" අපි දොර අරිනවා.. උඹ නිදි වගේ හිටපං ඇහුණද?" බුවා මාව හොලවලා කියලා ගියා.
"මම නිදිය ගන්නේ නෑ බං.... නිදා ගන්න කලින් මට තියනවා සමාවක් ගන්න..." මම නැගිට්ටා... ලෝකෙම කැරකෙනවා.. මම එක තැන.... 
" කියන දේ අහපං මයියා...." සිකා මාව ඇදේ පෙරල ගත්තා.... යකෝ මුන් මට එකතු වෙලා බලහත්කාරකමක්වත් කරන්න යනවාද? කාමරෙ දොර ඇරෙන සද්දේ ඇහුණා.....
"පොඩි අයියා කෝ....."ඩයිනමයිට් එකේ කටහඬ
"මම මේ ඉන්නේ...." මම සිකාව පෙරලගෙන නැගිට්ටා.... බුවා ඔලුවේ අත ගහගන්නවා දැක්කා...
"පොඩි අයියේ... මේ මොකද?" ඇයි මට මොනා වෙලාද? මේ මම ඉන්නේ ෆිට් බුවා වගේ....
"ඇයි තමුසෙට මාව මොනා වෙලා වගේ ද පේන්නේ?"
"අයියෝ ඔයා බීලා....." ඩයිනමයිට් එක අත් දෙකෙන්ම කට වහගත්තා.... 
" ඔව් අපිත් කන බොන මිනිස්සු.. නැද්ද මචං" මම අත බදලා සිකාට විසි වෙන්න පාරක් දුන්නා....
"මේ නංගො .... ඔයාලගේ අම්මට නම් කියන්න එපා... මූ පිස්සු කෙලින්නේ...." බුවා බයිලාවක් ගහනවා
" මම මේක කොහොම කියන්නද අයියේ...... මම ආවේ ඔයාලට කන්න වහලා තියලා තියනවා කියන්න... පොඩි අයියාට කියන්න ඕනෙකම තිබ්බේ තාරකා කෑවෙත් නෑ කියලා.. ඒත් මෙයාට දැං සිහියක් පතක් නෑනේ" මම අසිහියෙන් ඉන්නකොට මුන් හිතන්නේ මම සිහියෙන් කියලා... මට නියම සිහිය ආවාම හිතන්නේ අසිහියෙන් කියලා... මේකත් පයිතගරස් කිව්වා වගේ පොඩ්ඩක්වත් තේරෙන්නෙ නෑ.
"කෑවේ නෑ..... ඇයි කන්නේ නැත්තේ... කමක් නෑ මම කවන්නම්.. කෝ බත් පිඟාන ගේන්න...." මම ආයෙ යන්න හදනකොට බුවා අල්ල ගත්තා....
"උඹ මෙතන කැබරේ නටලා පුළුවංනම් මෙහෙත් වීසා නැති කරගනින්"
"පොඩි අයියා ඉන්න ඔහොම.... කමක් නෑ එයා නොකෑවට....." ඩයිනමයිට් එක හැරුණා
" එක උදව්වක් මට කරපං නංගියේ...." මගේ කටහඬට ඩයිනමයිට් එක ආපහු හැරුණා
"මොකද්ද අයියේ..."
" මට තාරකාගෙන් සමාව ගන්න ඉඩ දීපං..... මට අද සමාව ගන්න ඕනේ" මම බොක්කෙන්ම ඔන්න ඔහෙ කියලා දැම්මා.... මේ ඉන්න උන් දැන ගන්න ඕනේ මම ඇවිල්ල එක වචනේ පොරක් කියලා....
" පොඩි අයියේ... අපි එයාට හෙට කතා කරමු..."
" මම තාරකාව ගොඩාක් රිද්දුවා... මට ඒකට සමාව ගන්න ඕනේ..." ඩයිනමයිට් එක මොකුත් නොකියා එතනින් යන්න ගියා... මේ ගෙම්බිට වැන්දට වඩා හොඳයි ගිනි කූරක් පස්ස පැත්තේ ගහ ගත්තනම්.ටොලා කටවහගෙන හිනා වෙන්න ගත්තා. ඒ පාර මේ මීමින්නා මොකටද හිනා වෙන්නේ
"මොකද බං දැං හිනා යන්න උනේ.....?"
"මචං බුවා.... මුගෙ ටෝක කොහොමද..... දැං කතාව කොහොමද? ඉස්සර සිකාට මොන තරම් වදේ ගැහුවද? දැං බලපංකෝ මුගේ ඇඬිල්ල.... සිකා අඬන්න ගත්තේ හෝල්ට් එකෙන් ගිය බස් එකකට... මම මේ අඬන්නේ හෝල්ට් එකට එන්න තියන එකකට. කතා වස්තුව වෙනස්නේ මුන්ට අමාශය නෑ.... බොක්ක දිය වෙලා. ඒකයි. ආයේ දොරට තට්ටුවක්

"මේ පාර නම් පුතෝ උඹේ නැන්දා තමයි. දැං කටවහගෙන හිටපං නාගන්නේ නැතුව.. උඹ කට ඇරියොත් අපි ඔක්කොටම අද නිදා ගන්න වෙන්නේ පාරේ...." බුවා හිමින් මට කියාගෙන කියාගෙන ගියා... මුන් මට කටපාඩම් කරන්නේ මොකක් හරි සිරා පාඩමක් වෙන්න ඇතිනේ මම අනිත් උන් කිව්ව විදියට ඇදේ දිගා වෙලා ඇස් දෙක තදින් පියා ගත්තා... ඇත්තටම මම තාරකාගෙන් සමාව ගන්න එක පිරිමි කමට මොකක් හරි කැළලක්ද? ඇයි යකෝ කෙල්ලෙක්ගෙන් සමාව ගන්න පළවෙනි පිරිමියා මමද? ටික වෙලාවක් යනකන් ඇස් පියාගෙන හිටියා..... ගැන්සියේ සද්දක් නෑ... මුන්ට බඩු බනිස් වෙලාද දන්නේ නෑ. මම එක ඇහැක් ඇරලා බැලුවා... මගෙ ලඟ මගේ දිහා බලාගෙන ඉන්නේ මේ තාරකා නේද... ඒත් ඇයි තාරකාල දෙන්නෙක් පෙන්නේ දෙපැත්තේ.....
"තාරකා......" මම කොයි පැත්ත බලං කියන්නද මන්දා... මලා තාරකයි ලිහිණියි දෙන්නම මෙතන ඇවිල්ලද?
"ඔව් තෙනුර...... ඔයා මොනාද කියන්න ඕනෙ කිව්වේ....?" මම ඇස් දෙක පිහගෙන නැගිට්ටා... හරි හරි එක්කෙනයි ඉන්නෙ මෙතන.... ඇස් දෙකෙන්ම එකපාර බලනකොට දෙන්නෙක් පේන්න ඇති.....
" ඔයාට මම කවන්නද?" ඇත්තටම යකෝ මම මොනාද මෙයාට කියන්න කියලා හිටියේ....
" මට බඩගිනි නෑ..."
" එහෙම කියලා කොහොමද? මම චුට්ටක් කවන්නද?" 
"එපා තෙනුර මට බඩගිනි නෑ.. කියන්න ඕනෙ දේ කියන්න මට වැඩි වෙලා ඉන්න බෑ" ඇත්තටම යකෝ මම මොකද්ද මෙයාට කියන්න හිටියේ.... කොහෙද අරුන් මාව මැරිලා වගේ ඉන්න කියලා ඇදේ පොලේ ගැහුව හැටියට අර කචල් වයර් දෙක තුනත් ක්‍රියාවිරහිත වෙන්න ඇති.
"ඔයාගේ අත ගොඩාක් රිදෙනවාද?" මම කැඩිච්ච අත ගැන ඇහුවා.. කාට කියන්නද අප්පා අහන්න ගිය එක අමතක උණාම. මේ ගැන්සියත් මාරු වෙලානේ මාව තනියම දාලා
" අතට වඩා හිත ගොඩාක් රිදෙනවා"
" අත නම් අත ගාන්න හරි තිබ්බනේ ඒත් හිත අත ගාන්නවත් බෑනේ නේද?"
" මම එහෙනම් යන්නද?"
" ඉතිං ඔයා කිව්වොත් හිත අත ගාන්න ක්‍රමයක් මම ඒක කරන්නම්" තාරකා මගේ දිහා ටික වෙලාවක් බලාගෙන හිටියා
" ඔයා ටිකක් වැඩි වෙන්න බීලා නේද?"
"මම.... කවුද කිව්වේ...?" චාටර්නෙ මෙයා එහෙම කියද්දි
" කවුරුත් කියන්න ඕනේ නෑ ඔයා අද කතා කරනවා හරි වෙනස්..."
"මම වෙනස්....." 
"ඔව්.. වෙනස්....."
"මට සමාවෙන්න තාරකා...." අන්න ඕනෙ කරපු වචනේ...
" මොකටද?" මලා දැං මොකටද සමා වෙන්න කිව්වේ.. ඔන්න ඒ ටිකට ඒක අමතකයිනේ
" වෙනස් උණාට.... ආයේ මම වෙනස් වෙන්නේ නෑ"
"හරි සමාව දුන්නා.... දැං මම යන්නද"
"එපා...... ඉස්සර අපේ අම්මා මම මහන්සි වෙලා ගෙදර ආවාම මගේ ඔළුව අත ගානව නින්ද යනකන්" අට්ටපල් බොරු අප්පා ඒක. මම කවද්ද මහන්සි වෙලා ගෙදර ආවේ
" මම මෙහෙ ඉන්නවා දැක්කොත් කුමාරි ඇන්ටි මාව ගෙදරින් එළියට ඇදලා දායි...." තාරකා එකපාරක් එයාගෙ හොඳ අතින් මගේ ඔළුව අත ගාල නැගිට්ටා... පව් අහිංසක කෙල්ල
"තාරකා....."
"ඇයි තෙනුර....."
"මට සමා වෙන්න" මගේ තැටියේ පුස් බැඳිලා එක තැන කැරකෙනවාද මන්දා... මට මතක හැටියට මම ඔය වගේ එකක් ඉස්සල්ලත් කිව්වා...
" හරි තෙනුර සමාව දුන්නා..... දැං ඔයා නිදා ගන්න"
" අද මට නිදා ගන්න බැරි උණොත් ඔයා වග කියන්න ඕනේ...."
"අනෙ ඇයි ඒ..?"
"මට නින්ද යනකන් ඔලුව අත ගෑවේ නෑනේ..." 
" මට ඔයාට නින්ද යනකන් ඉන්න බෑ තෙනුර.... දවසක ඉන්නම් ඒත් අද බෑ..." තාරකා එතනින් දොර පැත්තට ගියා.
" ඔයා මම ජරා කොල්ලෙක් කියලා හිතනවා නේද?"
" කවදාවත් නෑ...."
"එහෙනම් එච්චරයි" තාරකා යන්තම් හිනා වෙලා එතනින් යන්න ගියා. අප්පට සිරි කිඩ්නිය විරේක උණා වගේ... හදුන් පොතට හඳුන් කූරක් ගැහුවා වගේ සුවඳ ගහන්න ගත්තා... මම එහෙමම ඇස් පියා ගත්තා


බුදු අප්පොච්චියේ සිරාවටම ඔලුව දෙක වෙන්න කැක්කුමයි මම අමාරුවෙන් ඇස් ඇර ගත්තා එළි වෙලා නේද? හප්පටසිරි මේ ඉන්නෙ ගැන්සිය යකා පොලවෙ ගහලා වගේ වැටුණ වැටුණ තැන් වල නිදා ගෙන.
 මම උන්ව බයි පාස් කරගෙන හෙමින් සැරේ තේක හොයාගෙන ගියේ ඔලුවා යන්තම් අත ගාන ගමන්.. හා හා පුරා කියලා මට ඉස්සරහාටම හම්බ උනේ ඩයිනමයිට් එකව
"ආ... ඊයේ කියන්න බැරි වෙලා හිටපු දේවල බෝතලේ පිහිටෙන් එළියට දාගත්තා නේද?" අප්පච්චියෙ ඒ මොනාද ඒ... ඊයේ මොනාද උණේ.. මට මතක නෑනේ
"මොනාද ඕයි..."
"මේ මේ බබා වෙන්න එපා.... අපිටත් සෑහෙන්න සතුටුයි..."
"කියපං බං කන පලාගන්නෙ නැතුව... මොකද්ද සීන් එක...."
"ඔයා තාරකාට...."
" මම තාරකාට..... ඉතිං..." ඩයිනමයිට් එක හිනා උණා.. මේ ගෑනි හිමින් කතා කරන්නෙ ලෝක විනාසයක් ලඟ විතරයි.
" මතක් කරලා බලනවා... තමුසෙ කියපුවා දන්නේ තමුසෙනේ..." ඔය කැවිලා තියෙන්නේ.. ඊයේ මොකක් හරි හුටපටයක් වෙලා තියනවා... ඇයි හත් දෙයියනේ මේවා මට මතක නැත්තේ.....







Wednesday, November 3, 2010

87 කොටස


මම අනිත් උන්ව හන්දියට යවලා පන්සල පැත්තට මාරු උනේ අර ගල් මූසලයව බලා ගන්නත් එක්ක. ඩයිනමයිට් එක හැසිරෙන විදිය අනුව මිනිහා ඇවිල්ලා අමුතුම ඩයල් එකක් වෙන්න ඕනෙ..... හරි බලමුකෝ ඌ ගේම නම් මමත් ගේම... මොකො මම පාතලෙ උන්ගේ කනෙන් රිංගුවේ නැද්ද?.... 
පන්සලේ බෝ ගහ ලඟ කට්ටියක් හයියෙන් ගාථා කියනවා... තව කට්ටියක් ලිඳ ලඟ වතුර අදින ගමන් අනුන්ගෙ චීත්තයක් හෝදනවා.... සෙරෙප්පු දෙක ගලවා ඇතුලට යන ගමන් මම වට පිටාවට කැමරාව දැම්මා... මම බැලුවේ අර හෝතම්බුවා කොහෙද කියලා..... අර ඉන්නේ පොර නේද ගලක් උඩ ඉඳගෙන.... ඌ වෙන්න ඕනෙ මම ඕකව ලඟ පාතකට දැකලා නෑ..... ගල් ඉබ්බෙක්ගේ මූණක් තියෙන්නේ ඌට.... 
"හසංක....." මම ම කතාව පටන් ගත්තා.... මිනිහා මගෙ දිහා බලලා කට පැත්තකට කරලා හිනා උණා
"ඔව් ඔව්.... "
" අපේ ගෙදර ඔය නම සෑහෙන්න හිට් වෙලා තියෙන්නේ....."
" ඒක නම් කොච්චර දෙයක්ද?"
"ගොඩාක් වෙලාද ඇවිත්?"
" එච්චර වෙලා නෑ දැං ටිකක් වෙලා..." යකෝ මූ හරියට උත්තර දෙන්නේ මම පොලිස් ඌ හොරා වගේනේ.... ෂිඃ කිසි ගෝ එකක් නෑ....
" උඹ මාත් එක්ක ඉන්නේ ඔරොප්පුවෙන්ද?" මම එහෙම ඇහුවා... ඇත්තටම මමයි මූ එක්ක ඔරොප්පුවෙන් ඉන්නේ
" ඒ මොකටද? .... උඹ මහා කාලකණ්ණි වැඩක් කරන්නේ කොළඹ ඉඳං මෙහෙ ඇවිල්ලා...." මූ කවුද යකෝ මම කරන වැඩ කාලකණ්ණි කියන්න.... දෙන්න හිතෙනවා හොම්බ සමතලා වෙන්න... හැලපයා
"ඒ මොකද්ද කාලකණ්ණිකම"
" එකෙක් දෙන්නෙක් පස්සෙන් පැන්නුවා කියලා හැංගිලා ඉන්න එක කාලකණ්ණිකමක් නෙවෙයිද?" අප්පට බොල.. මූ දන්න දේවල්. ෂුවර් එක අපේ ගෙදර ඉන්න ඩයිනමයිට් එක මේවා ඔක්කොම මූට පත්තු කරලාද කොහෙද? 
"උඹත් එක්ක මගේ කිසි අවුලක් නෑ... ඒත් මම කැමති නෑ මගේ ප්‍රශ්න වලට එකෙක්වත් අත දානවාට"
"මටත් උඹේ ප්‍රශ්න වලින් වැඩක් නෑ..... මොකටද මාව හම්බ වෙන්න ඕනේ කිව්වේ..."ඔන්න පුතෝ උඹ ඕනෙ තැනට ආවා.....
" තාරකා ...." හැමදාම වගේ අහන්න ඕනේම ප්‍රශ්නේ එනකොට මගෙ දිව නැවෙන්නේ නෑ. පොරට හිනා ගියා...
" තාරකා උඹේ කෑල්ල නේද?" බඩුම තමයි.... කෑල්ල...... ඔන්න ආයේ තද වෙනවා.... මම මගේ කටින් කෑල්ල කියනවා නම් කියන්නේ රෙස්පෙක්ටබල් විදියට... එත් මූ ගල් මූසලයා...
" කෑල්ල...... "
"වැරදුනා මට කියවුණේ අපේ වචන වලින්.... මම කිව්වේ කෙල්ල"
"එහෙම එකක් නෑ.... ඒත් මොකද්ද මේ සීන් එක" පිරිමියෙක් වගේ හැසිරෙන්න එපෑ
" මම දන්න තරමින් තාරකාගෙ අතීතෙ උඹත් දන්නවා.."
"උඹ මොනාද තාරකා ගැන දන්නේ....."
"හැමදෙයක්ම"
"මොනාද හැමදේම"
"අතීතය, වර්ථමානය , අනාගතේ..." බලාපල්ලකෝ මේ පඟර නැට්ටට ගිය කල... අනාගතෙත් දන්නවාලු
"ලොකු දෙයක්.... ඒක අපිටත් කිව්වොත් හොඳයි නැද්ද?" මෙන්න මූ හිනා වෙන්න ගත්තා
" ඔය හැමදේම මම වෙලාව ආවම තාරකාට කියන්නම්.... උඹ එයාගෙන් අහගනින්" මට දැං මූව සම්බෝල කරන්න පුළුවං
"තාරකා කැමති නෑ උඹව මුණගැහෙන්න"
" එහෙනම් සොරි තමයි සහෝදරයා............. තාරකාට නැතුව මට එයාගේ චර පුරුෂයොන්ට පණිවිඩ දෙන්න බෑ..."
"පණිවිඩ.... කාගෙ පණිවිඩද?"
"ඒකත් තමුසෙට කියලා වැඩක් නෑ..." මු හිටිය තැනින් නැගිට්ටා
" පණිවිඩ ගේන්නේ සුමනාගෙන්ද?" හසංකයා මගේ දිහා හැරිලා බැලුවා
" තමුසෙ කොහොමද එයාව දන්නේ....?"
" මමත් අතීතයයි, වර්ථමානයයි දෙකම දන්න එකෙක්... අඩු අනාගතේ විතරයි" ඒක ඉතිං දැනටමත් අනාගෙන ඉවරයි
" සුමනාව කොහොමද දන්නේ....?"
" සුමනා අද ජීවත් වෙන්නේ අපි නිසා"
"පොඩ්ඩක් ඉන්න.... සුමනාව සමරනායකයාගෙන් බේර ගත්ත මහත්තුරු කියන්නෙ...?"
"ඒ අපිට වෙන්න ඇති...." හසංක ආයෙත් හිටිය තැනින්ම වාඩි උණා
" උඹ සමරනායක ගැන මොනාද දන්නේ..?" යකෝ මමයි මුගෙන් ප්‍රශ්න අහන්න අවේ අන්තිමට මූනේ මගෙන් ප්‍රශ්න අහන්නේ
" මම ඔය එක එකා ගැන දන්නේ නෑ..."
" සමරනායක මිනීමරුවෙක් උගෙන් පරිස්සම් වෙයං...."
" ඒක කියන්න ඕනේ නෑ..."
" උඹ තාරකාට කියන්න යන දේවල් මට කියපං....." හසංක කල්පනා කලා
" හරි.... මම ඊට කලින් මේ ගැන සුමනාගෙන් අහන්න ඕනේ..." මම කිව්වේ මූ ඇවිල්ල මාර ජේමිස් කෙනෙක් කියලා....
" සුමනා කියන විදියටද උඹ වැඩ කරන්නේ,,,?"
"එහෙම හිතා ගනින්කෝ" හසංක නැගිට්ටා.....
"සුමනාට කියපං... එදා මටත් නොකියා අපේ ගෙදරින් ආව එක නම් එච්චර හොඳ දෙයක් නෙවෙයි කියලා..."  හසංක ඔළුව වනාගෙන එතනින් ගියා.... හිතපු තරම් යකා කලු නෑ.... මගේ උවමනාවත් උණානෙ.... තාරකා මූව හම්බ වෙලාවත් නෑ... එහෙනම් ලොකූ මොකටද නැට්ට පාගගත්තේ.... ඒක අහන්න බැරි උණානේ


මම ආයේ නෑ මාර ආතල් එකේ පිට්ටනිය පැත්තට ගියා ගැන්සිය බෝතලයක් එහෙම තියාගෙන බලාගෙන ඉන්නවා
"මොකද බං උනේ...?" බුවා ....මම උන් ලඟින් ඉඳගනිද්දිම අහුවා
"මොකුත් උනෙ නෑ.... ඌ ඇවිල්ලා අර ගෑනිගේ පණිවිඩ කාරයෙක්"
"කාගෙද?" සිකා සිරා වතුර ටිකක් ප්ලාස්ටික් කෝප්පෙට දාන ගමන් ඇහුවා
"සුමනාගෙ..."
" ඔහෙ පලයං....." බුවා හිනා වෙන්න ගත්තා
" ඒ පාර දිව හපාගෙන හිනාවෙන්නෙ මොකද බං"
" ඔය ටික මදෑ කොල්ලට හොඳට නින්ද යන්න...." ඒකට අනිත් උන් හිනාවෙනකොට මටත් හොඳට හිනා ගියා.
"මම බොරුවට තාරකාව සැක කලා බං"
"ඒක තමයි.... උඹට වෙලාවක් කලාවක් නෑනේ ...හිතුව කලා..."
"මොනාද?"
"ලව්" ටොලා කියලා හයියෙන් හිනා උණා.... මම සෝඩා කලවං නොකරම දෙක තුනක් දාගත්තා... අම්මට සිරි එළ සොයිසා කිව්වලු. දැං මට පුළුවං සමරනායකලා දහයක් එක්ක උනත් ගේම ඉල්ලන්න
"මොකද කියන්නේ.... අපි ගිහින් අරූට වට කරලා නෙලමුද?" මම නැගිට්ටා....
"වාඩි වෙයං... සෝඩා තියෙද්දි උගුඩුවා වගේ නිකන් කටට හලා ගත්තනේ ... උඹට වැඩි වෙලා බං" ටොලයි සිකයි මාව අල්ලලා වාඩි කෙරෙව්වා.... මුන්ට අන්ද කයිප්පුද... මට ගට ආව වෙලාවේ ගහගන්නවා නම් ගහ ගන්න ඕනේ
"මට අරූට නෙලන්න ඕනේ බං"
"කාටද උඹ නෙලන්න යන්නේ...?"
" මෙවන් කාරයාට... ඕකා මගේ අත කැඩුවා... මතකනේ..." මම ආයේ නැගිට්ටා
" මූට සිරාවටම වැඩියි බං.... කොහෙද මූ කියන දෙයක් අහන්නේ නෑනේ..." බුවා මාව තද කරලා අල්ල ගත්තා
"උඹලා බයයිනේ බං... බය වෙන්න එපා වරෙන් මාත් එක්ක" මම යන්න හදනවා මුං දෙන්නෙම නෑ.. දැං මට මුන් එක්කත් මල පැනගෙන පැනගෙන එන්නේ....
"අත ඇරපං මාව....."
" පිස්සුද උඹව කොහෙ අත අරින්නද... මෙහෙම අල්ලමු ගෙදරට" බුවා මාව බලෙන් අල්ලගෙන නැන්දාලෑ ගෙවල් පැත්තට ඇදගෙන ගියා....
"මචං මුගේ නැන්දාගෙන් කන්න වෙයිද දන්නේ නෑ මුගෙ තත්වෙ දැකලා..." සිකා බයෙන් කියනවා ඇහුණා
" උඹලා මොකටද නැන්දාට බය වෙන්නේ... ඒ මගෙ නැන්දා.... මම කතා කරන්නම්"
"නෑ නෑ උඹ මොකුත් කරන්න ඕනේ නෑ මයියා... කට පියාගෙන හිටපං...." යකෝ මුන් නැන්දාට බයේ වෙව්ලනවා කතා කරන්නං කිව්වාත් මට කට පියා ගන්නලු.....
" මචං... ගේ ලඟයි සද්ද නැතුව යමන්.... කෙලින් පල.." බුවා මාව පස්සෙන් අල්ලගත්තා... සිකා මගෙ කරට අත දාගත්තා මම හිතන්නේ... ටොලා ඉස්සර උණා....
" මචං මම මෙහෙම කෙලින්ම ගිහින් තාරකාගෙන් සමාව ඉල්ලගෙන එන්නද? " මම හිමින් සැරේ සිකාගෙන් ඇහුවා.
"නෑ ඒ මොකුත් එපා ඔහොමම  යමංකෝ කාමරේට...." බුවා මාව පිටිපස්සෙන් තල්ලු කලා
" මට තාරකාගෙන් සමාව ගන්න ඕනේ බං... ඒකි පව් බං..." මට දුකට හෝ ගාල ඇඬෙනවා. ගැන්සිය මාව ඇඳට විසි කලා
" තිබ්බ ආතල් එකත් ගියා මූ පිස්සු කෙලලා....." ටොලා මගේ ෂර්ට් එකේ බොත්තම් ගලවන්න ගත්තා...
"මට එක පාරක් තාරකාට සොරි කියන්න දීපං..." මුන් මට නැගිටින්න දෙන්නෙම නෑ. මට සොරි බොක්කෙන්ම කියන්න තිබ්බා දැං ගියානම්
"එක පාරක් කිව්වා නේද...?" බුවා සැරෙන් වගේ කිව්වා... මම බය උනේ නෑ... ඒත් ඇහුවා බුවා හොඳ එකා... ඒ නිසා ඇහුවා... ඒත් එක්කම හෙන ගහනවා වගේ දොරට තට්ටුවක් ඇහුණා...
"තාරකාද කොහෙද .....දොර ඇරපං..." මම කෑ ගැහුවා.... ටොලා මාව ඇදලා අරං ඇඳට විසි කලා.
"මචං දැං අපි මොකද කරන්නේ...?" සිකා කියනවා මට ඇහුණා..........



Tuesday, November 2, 2010

86 කොටස



නැන්දා ජීවිතෙට කොලයක් දැකලා නෑ වගේ ඒක කියවන්න ගත්තා.... පොඩි ඩයිනමයිට් එක අඬනවා. මොකද්ද මේ ඉබි කේස් එක........
" එක එකාගේ ළමයි ගෙදර ගේනවා කියලා මට කීදෙනක් බැන්නද...? මම හැම දේම කලේ මටත් ගෑනු ළ්මයි දෙන්නෙක් ඉන්න නිසා... ඒත් මම හීනෙකින්වත් හිතුවේ නෑ මගේ ඒ තීරණේ නිසා මගෙ කෙල්ලෙක්ට මෙහෙම වෙයි කියලා....... අනේ දෙයියනේ" මෙන්න නැන්දා අහු වෙන හැම පිඟානටම බෙදලා ලතෝනි දෙන්න පටන් ගත්තා.... අනුන්ගේ ළමයි කිව්වේ මටද මන්දා.... මේ මොන කිචව්වක්ද කියලා හිතා ගන්නවත් බෑ. ඒකියන්නේ මට මෙහෙනුත් ටිකට් කැපෙන්නද යන්නේ....
"ඉතිං අම්මේ ඒකට තාරකා මොනා කරන්නද?" ඩයිනමයිට් එක අඬ අඬා නැන්දා දිහා බැලුවා
"ලොකූ හිටියේ හිතේ දුකෙන් එක මඟුලක්වත් හරි යන්නේ නෑ කියලා..... ඒ අතරතුර හිතට හරි යනවා කිය කියා හිටියේ ඔය එහා ගෙදර ළමයා ගැන තමයි.... ඊයෙත් මම තාත්තා එක්ක කතා කලා ඔන්න ඕක ගැන හිතලා බලලා තීරණයක් ගමු කියලා....." ඩයිනමයිට් එක ඇස් දෙක එළියට දාගෙන නැන්දා දිහයි මගෙ දිහයි බැලුවා.....
"ලොකු අක්කාව හසංකට............."
" ඇයි ගෙදරට නාකි වෙනවාට වඩා ඒක හොඳ නැද්ද? අනේ ඒත් දැං මේ කෙල්ලව ගෙදර ගේන්න ඕනේ නේද? " අප්පටසිරි ලොකූ කොහෙ හරි අවලංගු වෙලාද? මම බුවා දිහා බැලුවා....
" මම එක දෙයක් කියන්නම් තාරකා.... අම්මා දාපු නැටුම් දාන්න ලෑස්ති වෙන්න එපා මෙතන.... පාර යන පිරිමි පුලුටක් පේන්න බෑ ඉස්සර ඔයාගේ අම්මාටත්..." 
"තාරකා මොනා කරන්නද අම්මේ............" ඩයිනමයිට් එක ආයේ කෑ ගහන්න ගත්තා....
" ඇයි ලියුමේ තියෙන්නේ ඇස් දෙක පේන්නෙ නැද්ද....? හසංක තාරකාට අයිති වෙලා ඉවරයි අම්මේ.... මගෙ හිත හදා ගන්න මම ටික දවසක යනවා කියලා....ඒ කියන්නේ මේ හැමදේම වෙලා තියෙන්නේ මෙන්න මෙයා නිසා...." නැන්දා තාරකාව තල්ලු කරගෙන එතනින් යන්න ගියා. ඔය එළි වෙන්නේ පත්තිනි අම්මලාගේ කෙරුවාවල්..... අර ලොකු සහෝදරී හොයා ගන්න එපෑ දැං....
"මේ ඕයි.... මෙහෙ එනවා....." මම ඩයිනමයිට් එකට කතා කලා. ඩයිනමයිට් එක තාරකා ඉන්න පැත්තට යන්න ගියේ....
"අනේ පොඩි අයියේ අක්කාට අමු කැවිලාද කොහෙද...... " 
"කාට ඕවා කැවුණත් මට වැඩක් නෑ..... තමුසෙලා දන්නවාද ලොකූ ගේ අත් ඇරලා යන්නේ කොහාටද කියලා....." මගේ කතාවට ටොලාට බකස් ගාල හිනා ගියා.
"ඔව් ඔව් එයා වෙන කොහෙවත් නෙවෙයි යනවා නම් යන්නේ අත්තම්මලාගේ දිහා..........."
"එහෙනම් මොන උලව්වකටද ඕයි මෙතන මලගෙයක් වෙන්න බෙරිහන් දුන්නේ......"
"ඒකෙ මුල හරියේ තියනවා අයියේ... මට දැං ඉඳලා වැඩක් නැති කතාවක්..... මම ඒ ටික විතරයි කියෙව්වෙ" හපොයි නොදකිං මෙහෙම මල් වෙඩිල්ලක්.... මෙතන දඟර දාල පත්තු කරලා දැං කියනවා සිදු වූ ප්‍රමාද දෝෂයට අපේ බවලත්...,වැරදුනා බලවත් කණගාටුව කියලා... දැං ලොකූව හොයන්න ඕනේ නෑනේ.
 "මට ඔය පොරව මුණගස්සනවකෝ බලන්න"
"ඒ මොකටද?" ඩයිනමයිට් එක මා දිහයි ගැන්සිය දිහායි බලාගෙන බලාගෙන ගියා
"ඌත් එක්ක එකතු වෙලා ළමයෙක් හදන්න....." මට ටික වෙන්න මල පැන්නා..... දැං මට තාරකාගේ ඇත්ත තත්වෙ එළියට ගන්න ඕනේ..... 
" හසංක ආශ්‍රය කරන්න හොඳ මිනිහෙක් නෙවෙයි පොඩි අයියේ...?"
"කවුද බං ආශ්‍රය කරන්නේ... තමුසේ ඔය මිනිහාව මට මුණ ගස්සනවාද නැත්නම් මමම ගිහින් ඌව මුණගැහෙන්නද?" ඩයිනමයිට් එක කල්පනා කලා.... හරි... මම මුණගස්සන්නම්...... හැබැයි ඔයා යන්න හදන්නෙ මේ අයියලා ඔක්කොම එක්කද?
"ඇයි එහෙම හරි නැද්ද... උගේ පති වතට කැළලක් වෙයිද? හරි හරි මම තනියම යන්නම්... තමුසෙ මට සෙට් කරනවාකෝ" ඩයිනමයිට් එක ඔළුව වනාගෙන එතනින් ගියා. මම ගැන්සිය පැත්තට හැරුණා.....
" අද මම ඕක එක්ක දෙකින් එකක් බේර ගන්නවා........" මම කාමරේට ආයේ ගියා ගැන්සිය මගේ පිටිපස්සෙන් කාමරෙට ආවා....
"උඹට මල පැනලානෙ බං..." සිකා මගෙ ඇඳ උඩින් වාඩි උණා.....
"ඔව්..... ඔය හාල්පාරුවාට .........සීන් එකට එන්න මොකද්ද තියන උවමනාව...?"
"මයියා............. උඹට මල පැනලා ඉන්නේ තාරකාගෙ ප්‍රශ්නෙ නිසා නේද... උඹට දැනගන්න ඕනේ තාරකාගෙයි ඔය අළුගෝසුවගෙයි අතර තියන සම්බන්දෙ මොකද්ද කියලා....." ඒක තමයි ඇත්ත..... ඒත් එහෙම කියන එක චාටර්නෙ... මුන් උණත් හිතයි මම චීත්ත රෙද්දක් නිසා සරම පුච්චන්න යනවා කියලා....
"එහෙම එකක් නෙවෙයි බං..." මම එහෙම ශේප් කරන්න බැලුවා....
"උඹ කොහොම කිව්වත් එහෙම එකක් තමයි.... උඹට දැං තියෙන්නෙ ජෙල" බුවා ෂුවර්ම ෂුවර් වගේ කිව්වානේ... මාව භූත වෙලා ගියා
" මොනා උණත් තාරකා කැත වැඩේ මචං කරන්නේ... එක පැත්තකින් ලොකූ විඳවනවා... අනිත් පැත්තෙන්...." ඔන්න ඕනෙ නැති කතන්දරයක් මට කියවෙන්න ආවා.... මම තිරිංගෙ තද කලා ආයේ හිටගෙන....
" අනිත් පැත්තෙන් උඹනෙ විදවන්නේ......?" අම්මට සිරි ඛ්‍රේක් එක පෑගුවාට හැපිලා ඉවරනෙ බලනකොට....
" මචං.... මට උදව් කරපං..." මම මාර අසරණ උණා... කවදාවත් නැති තරම් ඒකත් මේ කෙල්ල නිසා... ෂිඃ අම්මපා මගේ පිරිමි කම
"ඔහොම වාක්‍යයෙන් වැඩේට එන්ටර් උණානම් ඉවරනේ..... හරි.... දැං උඹට තාරකාව ඕනේ...?" සිකා හිනා වෙවී කියන්න ගත්තා.....මම ඉතිං වෙච්ච ලැජ්ජාවේ හැටියට ඔලුව වැනුවා මිසක් කතා කලේ නෑ... මම හිතාගෙන හිටියේ මම වැටෙන්නේ නෑ කියලානේ... බලාගෙන යනකොට වැඩේ අබ්ලික් වෙලා මම ම දන්නේ නෑ... ඔය හසංකයා නිසා මම සෑහෙන්න විදෙව්වා........... මගෙ දුක මුන්ට මිසක් කාට කියන්නද මොකො තාත්තට ගිහින් කියන්න කියලෑ
"උඹට ඉතිං අපේ ඕනේ බොක්කක් දෙනවානේ බං... කියනවා නම් තාරකාව උස්සලා හරි උඹට සෙට් කරනවා"
"නෑ නෑ ඒවා ඕනෙ නෑ...." මම හිටපු තැනින් නැගිට්ටා....
"මොකද කියන්නේ අපි ඔය හසංකයාට දෙකක් අනිමුද?" බුවා ආයෙමත් යෝජනාවක් කලා
" නෑ නෑ මම ඌ එක්ක පොඩි පීස් ටෝක් එකක් දාල එන්නම්... ඒත් මූ එන්නේ ගේමට නම් එකතු වෙලා දෙමු වැඩේ..." මගෙ යෝජනාව මම හිතන්නේ අරුන්ගේ ගුටි කන යෝජනා වලට වඩා හොදයි 

" හරි... ඒකටත් එකඟයි... හැබැයි අද හොඳට සමරන්න ඕනේ දවසක් මචං"
" සමරන්න... ඒ මොකද... ලොකූ ගෙදරින් අතුරුදහන් වීම නිමිත්තෙන්ද?"
"නෑ නෑ මචං.... උඹ උඟුරට හොරා බේත් බිව්ව එක නවත්තපු කරුමෙට" බුවාගෙ කතාවට අනිත් උන් හිනා වෙන්න ගත්තා..... කිණ්ඩි ඔළුව වටේ කැරකෙනවා... මක්කොරන්නද.... කුම්බලාවෝ කටු කෑවානම් ඒවා හිර කරගත්තානම් ඉතින් තව විදවපං පූසෝ කිව්වලු


" මොන සමරිල්ලක්ද බං.... සල්ලි සතයක් නෑ....."
" සල්ලි නම් මොනා හරි කරගන්න බැරියෑ.... බෝතලේකට ගානක් සෙට් කර ගන්න නම් පුළුවං..."
" ඕවා කරන්න ගිහින් මෙහෙ ටිකට් එකටත් බඩුම වෙයිද දන්නේ නෑ" මොකෝ මම වෙන කොහෙ කියලා යන්නද?
"අපි කොහෙ හරි ආතල් පොට් එකකට ගිහින් වැඩේට සෙට් වෙමු..... මොකද කියන්නේ..."
"පොට් එකක්නම් තියනවා... හරි මම අරකිව ශේප් කරගෙන හසංකව හම්බ වෙන්නම්... උඹලා බඩු අරගෙන ටවුමෙන් පොඩ්ඩක් එහා තියන පිට්ටනියට පලයල්ලා....." මටත් ඉතිං සෑහෙන කාලෙකින් සෙට් වෙන්නත් හම්බ උනේ නෑනේ.. අනේ දෙවියන්ගේ පිහිටෙන් බිග් මැච් එකක් තියනවා නම් කොකාකෝලා බෝතලේකට හරි සෙට් කරගෙන වැඩේ දෙනවා... කොහෙද මේ ෂර්ලොක් හෝම්ස්ගේ කුස්සියේ උයන්න ගිහින් දැං බිග් මැච් එකකටවත් සෙට් වෙන්න බැරි වෙනවානේ..... 


දවල් කෑම එහෙම කාලා ඉවර වෙලා කාමරේට ආව විතරයි ඩයිනමයි එක කාමරේ දොරට තට්ටු කරන්න ගත්තා... යකෝ වෙනදාට දොර බායි ගාල ඇරගෙන එන ඩයිනමයිට් එක අද වෙලා තියන සීලාචාර කමක් අම්මපා. ගැන්සියට පේන්න ඇඩ් එක තමයි ඔය දන්නේ... මේ කෙල්ලො නම් ඇඩ් පප්පලා
" මොකද ඕයි..... තමුසෙට දොර අරින පැත්ත අමතක වෙලාද?"
"හිමින් කතා කරනවා..." ඩයිනමයිට් එක රහසින් කියන්න ගත්තා
"හරි ඉතිං කියනවා"
"හසංක තමුසෙව හමබ වෙන්න අමාරුවෙන් කැමති කරව ගත්තා..... පන්සලට යනවා... වලි දාගන්නේ නැතුව කතා කරනවා" ඩයිනමයිට් එක මට ඇම දෙන්න අම්මා කෙනෙක් වගේ නේ....
" ලොකූ ගැන මොකුත් කියන්න එපා.........."
"ඇයි ඒ...?" ඔන්න ආයෙමත් මට සැක හිතෙන තැනක්..... මේ පොඩි බඩුවත් ලෝකේ කාලා වතුර බීලා දැං..... මොනා නමුත් මෙතනත් ලොකු මොකද්ද එකක් තියනවා.... බලමු මම ඕකව හම්බ වෙලාම හොයා ගන්නම්කෝ මොකද්ද මේ හැම එකාටම ඌව දැක්කම හැදෙන කිචිය කියලා..........