පිටුව

Tuesday, November 23, 2010

91 කොටස



අත තියන තියන ගහේ දෙබර කූඩයක්. අවසිහිහෙන් උණත් කොල්ලා පපුව ඉස්සරහාට දාලා කියලා තියන එක අයේ ටැප් එක අරලා වතුරට ඇල්ලුවා වගේ ලස්සනට හෝදලා දාලා. මමත් ඉතිං කෙහෙතගේ නැකතෙන් හරි මේ ලෝකෙට ආවනේ අම්මපා... ෂිඃ විතරක්.... මම උදේ ඉඳං ට්‍රයි එක දුන්නෙම තාරකා හම්බ වෙන්න යන්න. කොහෙද යමපල්ලි වගේ ඩයිනමයිට් එක හරස් වෙනවා. මටත් කියලා අර මොකද්ද එකක් තියනවානේ... ඒකත් මේ කෙල්ලෝ ඉස්සරහා බාල්දු කර ගන්න බෑ. ඒත් අම්මපා මම කරපු හෝතම්බු වැඩේ තේරුම් කරලා දෙන්නත් ඕනේ. එක වෙලාවකට හිතනවා ඔන්න ඔහේ ඕනේ නෑ කියලා.... ආයෙ හිතෙනවා මේකෙත් ආතල් එකක් තියනවානේ කියලා
"පොඩි පුතේ..." තාරකාව තනිපංගලමේ අල්ල ගන්න ගැටයක් ගහ ගහා ඉන්න වෙලාවේ මෙන්න නැන්දා කන ලඟ කෙඳිරි ගානවා.... කොහෙද දාපු ගැටෙත් ගිලුණා...
"ආ... ඇයි නැන්දේ...?"
" තාත්තා පණිවිඩයක් එවලා තිබුණා...."
"අපේ තාත්තා..... ?" 
"ඔව්.... විභාගේ ඉවරවෙලා ගෙදර එන්න කියලා...."
" මට ගෙදර යන්න ඕනේ නෑ.... ආයේ පණිවිඩ තිබ්බ වෙලාවක එක කියන්න"
"පොඩි පුතේ දැං මදෑ තාත්තා එක්ක තරහා අල්ලන් හිටියා... ඒ මනුස්සයා හැමදේම කලේ ඔයාගෙ හොඳටනේ..."
" මට ගොඩාක් හොඳට හිටියා තමයි කරපු හැමදේම.... දැං දෙයියනේ කියලා කාට හරි කර ඇරලා කියන්න පුලුවංනේ... කොළඹ ඉගෙන ගෙන කෑගල්ලෙ ප්‍රයිවට් ඒලෙවල් කලා කියලා..." මටත් ඉතිං ඕවා ඇහෙනකොට ගඟේ මාළු ඇඟේ නටනවා...
"විභාගේ ඉවර වෙලා ගෙදර යන්නෙ නැතුව මොකද කරන්නේ....?"
"නැන්දා බය වෙන්න එපා මම ගෙදර නොගියාට කොළඹ යනවා.... "
" පුතේ තාත්තා ඒ හැමදයක්ම කලේ ඔයාට තියන ආදරේට"
" ඉස්සර අපේ අම්මත් ඔහොමයි නැන්දේ.... අපේ ගෙදර හතර දෙනෙක් හිටියා උන් ඔක්කොගෙම වැරදි වලට ගුටි කෑවේ මම.... උන් හොඳ උන් මම නරක එකා... මුල්ලකට වෙලා මම අඬනකොට අම්ම කියනවා තාත්තා මට ගැහුවේ ඒ ඔක්කොගෙන්ම මට වැඩියෙන් ආදරේ නිසා කියලා... ඒ කලේ මම හපන්නේ මොකුත් නැතුව කියන හැම එකම ගිල්ලා... ඒත් දැම් මාව අන්දන්න පොඩ්ඩක් අමාරුයි...."
" විභාගෙන් පස්සේ... මෙහෙ ඉදලා රස්සවක්වත් හොයා ගන්න පුලුවංද?" නැන්දා ලෝකේ පාළු වෙන්න හුස්මක් ඇරියා.....
" මම කොළඹ ගිහින් ඉතුරුවා බලා ගන්නම්.... මට මාව බලා ගන්න පුළුවං.. මම පොඩි එකෙක් නෙවෙයිනේ උකුලේ තියන් බත් කවන්න" නැන්දා මාත් එක්ක කතා කරන එක නවත්තලා එතනින් යන්න ගියා.... ඔක්කොම ඔලුව කෑවා.... දැං මේ තාත්තාගේ පණිවිඩේ කියන්න ඇවිල්ලා යන්තම් තද කරගත්ත ගැටෙත් ලිහිලා ගියා. 
"අම්මා අපි පන්සල් ගිහින් එන්න යනවා..." ඩයිනමයිට් එක කෑ ගහනව ඇහුණා... බඩුම තමයි. මෙයා පන්සලට ගිය ගමන් මම තාරකාව හමබ වෙනවා.. දෙන්නම්කෝ තමුසෙට දොඩම්.... ඒත් එක්කම ඩයිනමයිට් එක මගේ දිහා බලාගෙන ගස්සගෙන එතනින් ගියා. හැටි විතරක් .... ඒත් එක්කම අතත් බෙල්ලෙ එල්ලගෙන තාරකා මාව පාස් කරගෙන ගියා.. මට ඉබේට නැගිට්ටුණා.... මොනා වෙලාද මන්දා.... තාරකා හිමින්  මගේ දිහා බැලුවා...මූණ මැලවිලා ගිහින් . ඇස් දෙකත් බොරම බොර පාටයි. අර කම්බුලෙ වල පේන තෙක් මානෙක නෑ.... අනේ මේ මොකද කෙල්ලෙ මේ.... කවදාවත් නැති තරම් මාව සෙන්ටිමෙන්ටල් වෙලා ගියා.
" තාරකා අපි යමුද....? කොච්චර බැලුවෙත් බොරු කාරයා බොරු කාරයම තමයි." තාරකා හෙමින් සැරේ ඩයිනමයිට් එකත් එක්කම යන්න ගියා..... මමත් යන්දෝ නොයන්දෝ කියලා හිතලා හිතලා අන්තිමට යන්න පිටත් උණා... මම හිතන ටිකට මෙයාලා පන්සලට යන්නත් ඇති.
"පුතා..... " කවුද ටකරං කට හඬකින් පුතා කියනවා මම එච්චර ගානක් නොගෙන තව ඉස්සරහාට ආවා
"පුතා...... " මම වටපිට බැලුවා පාර පුරාම පුතෙකුට ඉන්නේ මම විතරයි.... ඔන්න ඔහේ ආපහු හැරිලා බැලුවා
"සර්....." මම හිට්ටා...
" කොහෙද මේ වේගෙන් යන්නේ....." ලැජ්ජාවේ බෑ... මම වේගෙන් ගිහින්ද?
" පන්සලට.... " සර් මා ලඟටම ආවා...
" යං මමත් මේ පන්සල පැත්තේ යන ගමන්" ඉතිං ඔයාත් මට උදැල්ල සෙට් කරනවානේ සර්... අනේ මන්දා දැං ඉතිං ඕවර් ටේක කරන්නද?
" සර් මෙ වෙලාවේ පන්සල්..."
" කොයි වෙලාවේ පන්සල් ගියාම මොකෝ, මොකද පන්ති ආවේ නැත්තේ...?"
"ප පන්ති..". අප්පටසිරි අද පන්ති දවස නේද? කොහෙද ඒකත් අමතක වෙලා ගියානේ.. තාරකා නැත්තනම් ඔක්කොම සොරි. 
"ටිකක් අසනීප වගේ තිබ්බා ඒකයි නාවේ සර්.... "
" දැං විභගේ තත්වෙ කොහොමද?"
" ටිකක් විතර ශේප්..." වෙන මොනා කියන්නද? උගන්නන සර්ට වැඩේ ඇනගන්න එක බුදු ෂුවර් කියන්නයෑ
" කෝ හවස අතිරේක පන්තියක් දාන්න එන්න කිව්වට ආවද?"
"සර් හෙට එන්නද?"
"එන්න ළමයෝ..."
"සර් මගේ යාලුවෙක් ඉන්නවා එයාවත් එක්කන් එන්නද?" මම හරකට වගේ මොලේ පහල උණා....
"එක්කන් එන්න....."
"සර් පොඩි ප්‍රශ්නයක් තියනවා..."
"එ පාර මොකක්ද?" මෙයාගෙන් මට උදව්වක් නම් ෂුවර් එකට ගන්න පුළුවං වෙයි. බිංදුවට වැටිලා ඉන්න එකේ එක දාගන්නත් චාන්ස් එක
"සර් එයා වැටිලා අත කැඩිලා... ලියන්න බෑ.. අහගෙන ඉන්න විතරක් තමයි අරං එන්න වෙන්නේ.. එයා කොහොම හරි විභගේ ලියනවාලු.... "
"කොච්චර හොඳද ඒක..."
"සර්ම එයාට කිව්වොත් මාත් එක්ක ක්ලාස් එන්න කියලා....." සර්ට තේරුණාද මන්දා... පැනි මූණකින් මගෙ දිහා බැලුවා..
" දැං ඔය යාලූවා ගෑනු ළමයෙක් ද?" ඔය මම කිව්වේ මෙයාල අපි හැරෙනකොට දන්නවා අපි හැරෙන්නේ තාප්පෙන් පනින්න තමයි කියලා

" ඔව්....."
" යාළුවෙක් නම් කමක් නෑ... හැබැයි විභාග අස්සේ වෙන වෙන ඒව පටලගන්නවා එහෙම නෙවෙයි..." මෙයා කියනකන් හිටියේ... දැං ඉතිං බයිලා බණ කියන්න ආවාම තමයි මට තද වෙන්නේ
"එහෙම නෑ සර්..."
"දැං මොකද්ද ඒ ළමයාගේ නම?"
"තාරකා..."
" තාරකා........ " සර් අහසයො පොළවයි මූට්ටු කරලා රේන්දයක් අල්ලන්න වගේ කල්පනා කරන්න ගත්තා
" ඔයාගේ නම..."
"තෙනුර..."
" මම කොහොමද ඒ ළමයාට දැං පණිවිඩේ කියන්නේ.....?"
"සර් එයා පන්සලේ ඇති... මම සර්ට පෙන්නන්නම්..."
" ආ.. ඒකතමයි හති දාගෙන පන්සල් දිව්වේ..." සර් මෙන්න පරණ ඇංජිමක් ස්ටාර්ට් කලා වගේ හිනා වෙනවා. ආයෙමත් නෝණ්ඩි උණාද මන්දා....තාරකාව තනිකරගන්න තියන හොඳම ක්‍රමේ ඕක තමයි.. මම ඉගෙන ගත්තත් නැතත් මේ ව්ඇරදි චීන පටස් එක ඩොං ගෑවේ වැරදි වෙලාවේ කියලා කියා ගන්න තියනවා නම් මට ඒ ඇති.
" තාරකා කියන ළමයාගේ නේද තාත්තාව මරලා දාලා තිබුනේ...." ඒක මෙයා කොහොමද දන්නේ... ඒක වෙලා තියෙන්නේ හැටන් වල මීට අවුරුදු දහාටකට කලින් වෙච්ච දෙයක්නේ.
"මම දන්නේ නෑ සර්...." ඕවා දන්න බවවත් කියන්න නරකයි
"මට යන්තම් මතකං එහෙම ප්‍රශ්නයක්... තාරකා තමයි ඒ ළමයාගේ නම..... "
"සර් කොහොමද ඔය විස්තර දන්නේ...?"
"පහුගිය සතියේ දෙපාරක්ම ඔය ළමයාව හොයාගෙන කවුද කට්ටියක් ආවා... පන්තිය ඇරෙනකන්ම පන්තිය ලඟ ඉඳලා තමයි එතනින් ගියේ..... මගෙන් අහුවෙ තාරකා කියන නම තමයි.
"තාත්තා මැරිච්ච කතාව එයාලා සර්ට කිව්වද ?"
"නෑ.... ඒක මම දැනගෙන හිටපු දෙයක්... අපිත් ඉස්සර පදිංචි වෙලා හිටියේ හැටන් වල... ඔය මර්ඩර් එක උණ කාලේ මට කෑගල්ලේ ඉස්කෝලෙට ට්‍රාන්සර් එක ආවේ.. ඉතිං අපි මෙහෙට ආවා.... ඔය ළමයා මගේ පන්තියට ආව කාලේ මම අඳුනගත්තේ මෙයාගේ ආච්චි කෙනෙක්ගේ විස්තර අහගෙන.... එයා මහළු නිවාසෙකලු." සර් මම හිතන තරම් ලේසි පහසු පොරක් නෙවෙයි.
" ඔය ළමයා හම්බ වෙන්න ඉන්න කාලේ අපි ඒ ගෙදර ආවා ගියා.... මම දන්න විදියට ළමයි දෙන්නෙක් උපන්නා.. එක්කෙනෙක් මලා... ඒත් එදා එයාගෙ අම්මාව බලපු ඩොක්ටර් ඩියුටි හිටියේ නෑ කියලා තමයි ආරංචි"
"සර් ඒ ඩොක්ටර්ව දන්නවාද?"
" අපොයි ඔව් අපේ හොඳ යාලුවෝ...." කොල්ලෝ තාරකා හොයන දේවල් හොයන්න මට හොඳ පොටක් හමබ වෙන්නයි යන්නේ....
"සර් අපි අනිවාර්යයෙන්ම හෙට සර්ලාගේ ගෙදර එනවා තාරකාටත් සර් එන්න කියන්න පුළුවං නම්" 
"මම ඒක කරන්නම් ...." ඒත් තාරකා ඒකට හා කියයිද? සර්ව ටච් එකේ තියාගන්න එක ඇඟට ගුණයි...එකක් මට තාරකව තනියෙන් හම්බ වෙන්න චාන්ස් එක හමබ වෙනවා... අනික තාරකාට එයාගේ අතීතය හොයා ගන්න සෑහෙන දේවල් ගන්න මාර්ගය පෑදනවා.. සර් හපනා නම් තාරකාව කැමති කර ගන්න ඕනේ... අපි බලමුකෝ මෙයාගේ හපන් කම්




 

11 comments:

Dakshina said...

දැන්නම් මට මොලේ අවුල් වීගෙන එන්නේ... මේක කොතනින් නවතීද දන්නේ නෑ....

Anonymous said...

niyamai niyamai ohomayan

දයාබර said...

හුරේ . අද දුල් කථාව දාලා. දිගටම ලියන්න. විභාගේ හොදට කරන්න.

Anonymous said...

ammo aethi yantham Dul kathawa dalaaaaaaaaa....

P2 said...

අපි හැරෙනකොට දන්නවා අපි හැරෙන්නේ තාප්පෙන් පනින්න තමයි කියලා
තාප්පෙන් ETHUL WENA SIRITHAK THIYENAVE පනි්න MISAK

Aslam said...

අන්න කොල්ල මොලෙ ඈති වෑඩක් කලා. බලගෙන යනකොට මයියා දන්න කියන හෑමොම කොහෙන් හරි කතාවට සම්බන්දයි නේ??

පොඩි බබා said...

Hip Hip Hureeeee....Keep Moving Forward....

Dami Roxx said...

jaya wewa ... menna kathawa dala ... :D

පිස්සා පලාමල්ල said...

ඒ පාර මොකක්ද මේ වෙන්න යන්නේ.... බලමුකො...

ඈ දුලෝ.. කොහොමද විභාගේ තත්වෙ... හොඳින් කරනවනේ

Anonymous said...

mama nawatha kathawa nobalami . :(

Anonymous said...

ane dul akke ko 92.............

Post a Comment