පිටුව

Monday, July 26, 2010

36 කොටස



ඉස්කෝලේ ඇරෙන්න කලින් අපි වෙනදා වගේම තාප්පෙන් පැන ගත්තා. මට දැං ටාසන් ක්‍රියා කරන එක ගේමක් නෑ. තාප්පේන් පනින එක කජ්ජක්ද තට්ටු පහකින් පැන්නා නම්. ඉස්කෝලෙ එහා පැත්තේ තියන තේ කඩේට රිංගලා අපි ප්ලේන්ටි දෙකක් අත් පිට මුදලට අරං හතර දෙනාම බඩ පුරෝ ගත්තා.
"මයියා... ඔය භානුකයා, තල්මසා කියන්නේ මට පේන විදියට සෑහෙන්න කළු චරිත" ටොලා සාහිත්‍ය පාඩමක් පටන් ගත්තා.
"කළු කිව්වේ බං.. උඹ ඔය කියන තරම් තල්මසා කළු නෑනේ" සිකා හැමදාම වගේ වැඩේ අනා ගත්තා.
"කළු කිව්වේ උපත නෙවෙයි බං..... අනේ මන්දා... කළු කිව්වේ දුෂ්ට ලුක් එක"
"එහෙම දෙයක් නෑ ටොලා... උන් දෙන්නාම අවුලක් නෑ... උන් ලිහිණි වෙනුවෙන් ඕනෙම දෙයක් කරනවා. පොතේ හැටියට මම ගුටි කන්න තිබ්බේ තල්මසාගෙන් ඒත් කෑවේ වෙන එකෙක්ගෙන්... තල්මසාගෙ ඇඟ තිබ්බාට ඉක්මනට ෆයර් වෙන්නෙ නෑ"
"මේං බලපංකෝ මූ දුන්න චරිත සහතිකේ.....ඔහොම ගියොත් උන්ගේ හත්මුතු පරම්පරාවටම චරිත සහතික දෙයි උඹ අයේ සක්‍රයා වගේ" ඒත් එක්කම අපි දැක්කා භානුක වාහනෙන් ඇවිල්ලා තෝසෙ කඩේට ඇතුල් වෙනවා. 
"අන්න අරූ ආවා..." මම බිබී හිටපු ප්ලේන්ටිය සිකා අතට දිලා යන්න ලෑස්ති උනා. මට ඌ ආව සීන් එක මොකද්ද කියලා දැන ගන්නකන් ඇඟ පුරාම කුලප්පු සීන් එකක් වැඩ කලා.
"ඕයි... උඹ කොහෙද යන්නේ.. මේ බෑග් එක අරං පලයං.. ඔය හමුවීම ඉවරවෙලා මෙතනට වරෙං අතුරුදහන් නොවී" බුවා මට මගෙම බෑග් එකෙන් දමලා ගැහුව ,මට මේ කෙහෙල්මල අමතකම වෙනවානේ.... මම ඒකත් කරේ දාගෙන තෝසෙ කඩේ පැත්තට පා උණා. භානුකයා ඇවිත් තිබ්බේ තනියම...
"තෙනුර... මචං" මාව දැක්ක ගමන්ම භානුකයා ඉඳගෙන හිටපු ටකරං මේසෙන් නැගිටලා ඉස්සරහාට ආවා.
"උඹ එනවා දැකලා ආවා. මොකද්ද සීන් එක"
"ඉස්කෝලෙ ඇරෙන්නත් තව පැය භාගයක් විතර තියනවා නේ" භානුකයා වෙලාව බැලුවා.
"ඉස්කෝලේ ඇරෙනකං කවුද බං ඉන්නේ... ඉතිං මොකද්ද සීන් එක කියපංකෝ... ලිහිණිට අවුලක් නෑනේද?"
" මචං... ආයේ ලිහිණිට සනීප නැති උණා ඊයේ...."
"ඒ මොනා වෙලාද?" මම පොඩ්ඩක් අවුල් උණා. ලිහිණිට කරදරයක්වත්ද කියල හිතෙන්න ගත්තා.
"තිබ්බ ලෙඩේම තමයි... දවසම මට උඹ ගැනයි උඹ කිව්ව ඒවයි කියකියා හිනා වෙවී ඉඳලා. රෑ කෑ ගහ ගහා අඬන්න ගත්තා අම්ම ඕනේ කියලා."
"කිරි ඕනේ වෙලාද?" මගේ කට ඉතිං මෙලෝ හීලෑවක් නෑනේ... ඔහෙ වාචාලයා වගේ කියවනවා, ෂිඃ අහපු එකේ කැත. භානුකයා හිනා උණා
"නැහැ... එයා ගොඩාක් හිතන්නේ එයා මේ ලෝකේ තනි වෙලා කියලා එතකොට එයා අහන්නේ අම්මාව. "
"හරි හරි... ඉතිං කියපං මට එන්න කිව්ව කාරණේ..."
"මචං.... මම මේ කියන දේ ගැන වැරදියට හිතන්න එපා.... ලිහිණි එක පාරටම අපි කතා නොකර ඉමු කිව්ව පලියට උඹ ඒක කරන්න යන්න එපා.... ලිහිණි උඹත් එක්ක කතා කරන්නේ ගොඩාක් සතුටින්.... "
"උඹ මට දැං කියන්න හදන්නේ ලිහිණිත් එක්ක මට කතා කරන්න කියලාද?"
"ඔව් මචං...."
"උඹ දන්නවාද මගේ ජීවිතේ කවදාවත් මම සෙකන්ඩ් වෙලා නෑ" මම එන්න එහෙම කිව්වා. ඒක පට්ටපල් බොරු.. ගෙදරම කීදෙනක්ට සෙකන්ඩ්ද මම... ඒත් කොල්ලාගේ ආත්ම ගරුත්වයද මොකද්ද එක අනිත් උන්ට වත් පෙන්නලා දෙන්න එපෑ.
"උඹ කියන දේ මට තේරෙනවා.... මම ලිහිණිට කෝල් එකක් අරං දෙන්නද අද?"
"අයියෝ හා...."
"උඹ කතා කරපං"
" භානුක උඹ මෙතනට ආවේ ඔය ටික කියන්නමද?" මට මොකද්දෝ කියා ගන්න බැරි සීන් එකක් උගේ මූනේ තියනබව දැනෙන්න ගත්තා. ඌ හිටියේ ගල් ආදාව ගොඩට අරං වගේ මොකද්දෝ අමාරුවකින්
" නෑ මට උඹට තව දෙයක් කියන්න තියනවා... ඒක ඉල්ලීමක්" ඔය වමාරන්නේ... අඬන්නම ඕනේලු කිරි එරෙන්න.... දැං මූ කිව්වොත් උඹ තව එක පාරක් ගිහින් කාගෙන් හරි ගුටි කාලා වරෙන් කියලා. මම යයිද?
"ඉල්ලපංකෝ බලන්න"
" තාත්තා ලිහිණිව ඉස්කෝලෙ යවන එක නැවැත්තුවේ ඇමති තුමාගේ පුතාට එයාව කසාද බන්ඳලා දෙන්න" එහෙම කතාවක් එක දවසක් අපේ තාත්තාත් කිව්වා එවෙලෙ දැනුනා වගේම හීනියට කැක්කුමක් පපුවට වැටෙන්න ගත්තා. මට ජයමංගල ගථා කියන්න එන්න කියන්න හදනවාද දන්නේ නෑ මූ.
"ඉතිං...." 
"එන අවුරුද්දේ එයාලව කසාද බන්දන්න තාත්තා තීරණේ කරලා ඉලෙක්ෂන් එකට කලින්" මාව අනාථ වෙලා ගියේ ඇයි කියලා මට තේරෙන්නේ නෑ. ඒත් හිතට හෙනයක් ගැහුවා වගේ උණා.
"ඇයි ලිහිණිගෙ අසනීපෙ ගැනවත් උඹලාගෙ තාත්තා නොහිතන්නේ..?" පපුව කෑ ගහ ගහා අඬනකොට කතා කරන්න අමාරුයි. වචන හිර වෙනවා. ඒත් භානුකයාට ඒක නොතේරෙන්න මම ගේම දුන්නා.
" තාත්තා ඒ නිසා තමයි බන්ඳන්න මෙච්චර ඉක්මන් වෙන්නේ.... දැනටමත් මිනිස්සු කියන්න අරං ලිහිණි පිස්සියක් කියලා"
"භානුකයා මට කියනවා උඹ ඇයි මේවා මට කියන්නේ..."
"මට ලිහිණිව අරං ගිහින් තියන්න තැනක් නෑ..... නැත්නම් මම ලිහිණිව ගෙදරින් පන්නනවා"
"උඹලාට කොහෙ හරි ඉන්න තැනක් සෙට් කරන්නද"
"ඒක මට කරන්න පුළුවන් එතකොට ෂවිනි..." භානුකයාගෙ කතාවෙන් මට අපේ නංගිව මතක් උණා. 
"උඹ මට මොනවාද කරන්න කියන්නේ?"
"තෙනුර .... මම දන්නවා ලිහිණි උඹ ඉන්න තැනක සතුටින් ඉඳී... ලිහිණිව උඹ පන්නපං මචං..."
"උඹට මෝල්ද?" මගේ ඇඟේ හිරිගඬු පිපෙන්න ගත්තා
"උඹ දන්නේ නෑ ලිහිණි විඳින දුක.... මට උදව් කරපං මචං..." 
"උදව් කරන්නම්... ඒත් ලිහිණිව පන්නගෙන යන්න කියන්න එපා"
" නැතුව කොහොමද මේ ප්‍රශ්නේ නවත්තන්නේ... කියපං" භානුකගේ කතාව හරි. ඒත් ලිහිණිව පන්නගෙන ගිහින් ජීවත් වෙන්න තරම් සිකක් මට නෑනේ... ඕකනේ කියන්නේ අනුකම්පානම් භූමිකම්පා හොති සබ්බදා කියලා. 
"භානුක තරහා වෙන්න එපා මචං උඹ ඔය කියන වැඩේ මටනම් කරන්න බෑ... මචං මටත් අම්මේක් තාත්තේක් ඉන්නවානේ.. එයාලගෙත් මොකක් හරි පොඩි හීනයක් මම වෙනුවෙන් ඇති. නිකං කාලකණ්ණියෙක් වගෙ මම එයාලගෙ හීනත් කුඩු කරලා, ලිහිණිගෙ ජීවිතෙත් අපායක් කරලා, ගඟක මුහුදක පැනලා මැරෙන්න උණොත් ඒක අපරාධයක්... අපි මීට වඩා හොද ගේමක් ගැන හිතලා බලමු" මම සැර වැඩි නෑනේ.... ලිහිණි කියන්නේ මම දැක්ක ලස්සනම කෙල්ල ඒක ඇත්ත, ලිහිණිව මට ජීවිතේටම අමතක කරලා දාන්නත් බෑ ඒකත් ඇත්ත.... ඒකිට මමත් මට ඒකිත් කැමතියි ඒකත ඇත්ත.. එහෙම උනා කියල භානුකයා මට මෙහෙම යෝජනාවක් කරන එක සාධාරණ නෑනේ. අම්මලා තාත්තාලගේ හීන පැත්තකින් දාමු මම ඒ කිව්වේ බයිලා. ඒත් කෙල්ලෙක්ව පන්නගෙන ගිහින් කන්න අඳින්න දෙන්න මට පුළුවංද?
භානුකයා ක්ෂීර පථයම පාළු වෙලා යන්න හුස්මක් ඇරියා. 
"මේකයි මචං ලිහිණි අරූව බදින්න කළින් එයාගේ ජීවිතේට මොකක් හරි කර ගනී කියලා මට බයයි."
"එහෙම වෙන්නේ නෑ.... උඹ බය නොවී හිටපං... මම කතා කරන්නම්"
"මචං මමයි උඹයි, ලිහිණියි උඹයි අතරේ තියන ෆිට් එක කාටවත් දැන ගන්න තියන්න එපා"
"මගේ යාලුවෝ ඇරෙන්න ඒවා කවුරු දැන ගන්නද බං"
"ලිහිණි උඹට දුන්න ලියුම උණත් කාටවත් පෙන්නන්න එපා ඒකෙන් ලිහිණිට කරදරයක් වෙන්න පුළුවං"
"ලිහිණි මට දුන්න ලියුම මගේ සාක්කුවේ ඩිපොසිට් වෙලා තියෙන්නේ...." මම සාක්කුවට අත දැම්මේ ලියුම අරං පෙන්නන්න. ඒත් හත් දෙයියනේ කෝ ලියුම.මාව කැරකිල කැරකිලා අත ඇරුණා වගේ උණා. හිතා ගන්න බැරි විදියට කිළි පොලා ගියා.. හත් දෙයියනේ අර ලියුම මෙවන් ලඟ නේද?

8 comments:

Dakshina said...

කතාව එන්න එන්න ලස්සන වෙනවා. දිගටම ලියන්න. සුභ පැතුම්!!!

-නිති- said...

:O ඔහ් ලියුම.... ආයෙත් ඉල්ලන් කෑමක් යන්නද යන්නෙ ලියුමට...
දිගටම ලියන්න අක්කී......සුබ පැතුම්‍.....!!!

වැම්පයර් said...

විශිෂ්ඨයි..

පබලු said...

සුබ පැතුම්‍..දිගටම ලියන්න....... :) :)

පිස්සා පලාමල්ල said...

මයියා නම් කන්න යන්නේ ලෝක පරිප්පුවක්

Unknown_User/හිඟන්නා said...

බාල්දි පිට බාල්දි ....

Anonymous said...

ෙපාෙත් හැටියට මයියට ෙහාද කරන්න බැරි ෙලඩක් තියනව. කැන්සර් ඒකක් වෙග්. මිනිහ ඒ්ෙක්න් මැෙරන්න යයි. ලිහිනිට වඩා ඉක්මනට. බලමු.........

Aslam said...

මෙ කථා සෙට් එක අදමයි දැක්කෙ. එක හුස්මෙට ඔක්කොම කියවෙව්වා. නියම කථා සිරිස් එක. දිගටම ලියන්න. අනෙ ඉක්මනට අප්ඩෙට් කරන්නකො.
ගැහැනු කෙනෙක් මෙච්චර ලස්සනට කොල්ලෙක් ගෙ විව් පොයින්ට් එකෙන් ලියන්නෙ කොහමද කියන එක හිතා ගන්න බැහැ. :)

Post a Comment