පිටුව

Wednesday, June 16, 2010

17 කොටස


සෑහෙන්න වෙලා යනකන් ඔලුව බදාගෙන ඉදලා යන්තම් වගේ හරි යාගෙන එනකොට මම වටපිට බැලුවා. ගෙදර යාවජීව සාමජිකයෝ ඔක්කොම මගේ වටේ. අක්කා පැත්තකට වෙලා අඬනවා, අම්මා මට පත්තරේකින් පවන් ගහනවා. තාත්තා මාව කන්න වගේ බලන් ඉන්නවා. ඇයි හත් දෙයියනේ මම ගැන මෙයාලා මීට කලින් කවදාවත් මෙහෙම හොයලා තියනවද, අර ගහපු එවුනුත් මගේ ශරීරයේ හිස්ම අවයවේ බලලා තමයි ගහලා තියෙන්නෙ. මොකද මේ ඔලු ගෙඩියේ හෙල්ලෙන්නවත් මොළයක් තිබ්බේ නෑනෙ. ඒත් සැරෙන් සැරේ මට මාව නැති වෙලා යන්න ඔලුව කැක්කුම එන්නේ මට ඔලුව තියනවා කියලා මතක් කරන්නද කොහෙද. අනේ මන්දා.
" දැං මට අවුලක් නෑ" මම කට්ටිටයම දිහා මාරුවෙන් මාරුවට බැලුවා. අම්මා හුස්ම ස්ටාට් කලා. මොකක් නමුත් අරුන් ගහපු නිසා මට දෙයියනේ කියලා සැලකිලි නම් ලැබෙනවා. කට්ටියම මගේ කාමරෙන් යන්න ගියාට පස්සෙ මට චුට්ටක් ගුටි කාපු කැවිල්ල මතක් කලා. ඒත් හරි හැටි මතකයක් නෑ. ඕනෙ එකක් වෙන්න කියලා මම පොඩි ඇලට් එකක් දාන්න ඇස් දෙක පියා ගත්තා....
මට එක එක විදියේ සද්ද ඇහෙන්න පටන් ගත්ත නිස හිමීට ඇස් දෙක ඇරියා. හොඳට දැකලා පුරුදු ඩයල් ටිකක්. ඔන්න මම හොඳටම ඇස් දෙක ඇරියා. 
"සන්ධ්‍යාව ගුඩ් වේවා!" මුලින්ම කතා කලේ ටොලා. දැකීමත් සතුටක්. පේන තරම් මුන්ටනම් අහේනියක් නෑ. 
"උඹලාට කොහොමද බං" මට ඉබේම වගේ ඇහුනා.
" අපි ෆුල් ෆිට්.... උඹටයි සිකාටයි නෙ හොඳටම වැදුනේ.... මේ සිකාව බලලා එන ගමන්" බුවා ඇවිත් මගේ ලඟින් වාඩි උනා.
" උඹලාට මම හින්දා ගුටි කන්නත් උනා" මම බොක්කෙන්ම ආපු දුකත් එක්කම කියලා දැම්මා.
"ඕවා ගැන හිතන්න එපා මචං.... උඹේ තත්වෙ කොහොමද දැං" ටොලා මගේ පොත් මේසෙ උඩ වාඩි උනා
" අවුලක් නෑ වගේ... අතපය නම් තාම රිදෙනවා බං"
" මේ ඔක්කොම මෙවන් කාරයගේ වැඩ" බුවා ඒක කිව්වේ පොඩ්ඩක් මල පැනලා
" මම දන්නවා..." මම ඒක දැනගත්තේ භානුකගෙන්
"ඕකාට දවසක අපි කට්ටිය එකතු වෙලා හොඳ ගේමක් දෙමු" බුවා ආයෙත් කතා කලා එවෙලේ අර ඉස්සල්ලටත් වඩා මල පැනලයි හිටියේ
" මේ මේ බුවා උඹ මේ අහක යන සරුංගල් මිදුලේ එල්ල ගන්න එපා. දැක්කනේ එක පාරක් උන් එක්ක හැප්පිලා වෙච්ච දේ.. අන්තිමට මූව අපිට ඩුප්ලිකේට් හදා ගන්න වෙන්නේ... කටේ දත් එහෙම නැතුව බත් කන්න අමාරුයිනේ බං" ටොලාගෙ කතාව මමත් අනුමත කලා. ඒ බයට නෙවෙයි, මට ඔය වලි වැඩිය දුරදිග ගෙනියන්න ආසාවක් තිබ්බේ නෑ. මොනා උනත් මම කෑව එක කෑවානේ බට කට, කන කර අත පය ඉඟ සුඟ පිරිලා යන්න. 
"එහෙම කියලා උන්ට දිනුම දීලා සුදු කොඩිය වනන්න පුලුවන්ද බං පිරිමි වෙලා ඉපදිලා" දැං බුවා හිටිය තැනින් බැහැලා කාමරේ එහාට මෙහාට ඇවිදිනවා. මූට ඉතිං කඩි කාලා වගේලු.
" ඔය කතාව ඔතනින් ඉවර කරමු බං.... මමත් කැමති නෑ තවත් කන්න" මම අන්තිම තීරණය ප්‍රකාශ කලා.
" අනික මම අරකිවත් තියන්නේ නෑ... ඕකි හින්දා තමයි මේ ඔක්කොම විනාසේ" බුවා මතුරන්න ගත්තා.
" කවුරු ගැනද බං උඹ ඒ පාර දොඩවන්නේ...? " ටොලාට තිබුනෙත් මගේ ප්‍රශ්නෙම තමයි.
" අර මොකාද එකී සැලලිහිණි" බුවා කතා කලේ මාර මලකින්, මගේ පපුව හිරි වැටිලා ගියා. බුවා ලිහිණිට මොනා හරි කියයිද?
"එයාට මොනවත් කිව්වොත් බලාගෙනයි.."
 මම එහෙම කිව්වේ අප්සෙට් මූඩ් එකෙන්
" ඕකි නොහිටින්න අපි තාමත් ආතල් එකේ" බුවා මගේ දිහා බැලුවේ මගේ ලඟින් වාඩි වෙන ගමන්මයි.
" ලිහිණි මේ කිසි දේකට සම්බන්ද නෑ " මම සිරා මූඩ් එකෙන් එහෙම කියද්දි ටොලාගෙයි, බුවාගෙයි කටවල් ඇද උනා.
" කවුද ඔය ලිහිණි කියන්නේ...?" තාත්තා කාමරේට කඩාගෙන පැන්නා. මාව සීතල වෙලා ගියා. එතකොටයි මම දැක්කේ අරුන් දෙන්නත් සෙල්මුවාලා වෙලා ඉන්නවා




0 comments:

Post a Comment