පිටුව

Tuesday, June 1, 2010

11 කොටස




මගේ ජීවිතේ පළවෙනි පාරට මගෙ හිත හිරි වැටීගෙන ගියා. එකට වල බහින්න කැමති මගේ හිත දැං තනිවෙන්න තනිවෙන්න කියලා කෑගහන්න ගත්තා, මගේ මූණත් හුලං ගිය පැරෂූට් එකක් වගේ උනා මට දැනුනා. මේ කිසිම දෙයක් මම හිතලා කරපුවා එහෙම නෙවෙයි. මගේ වෙනස අනිත් හැම කෙනාටම නොතේරුනොත් උන් අන්ධයෝ.... ලිහිණිට මෙහෙම උනේ මම නිසාද?
" මයියා මොකද බං උඹව කළුවෙලා ගියේ..?"
" එයා ඊයෙ කතා කර කර හිටපු කොල්ලා මමයි සිකා" මට ඒක කියවුනේ මාර අහිංසක විදියට. ඒත් එක්කම මම දැක්කා සට සට ගාලා අපේ කට්ටියම මූණට මූණ බලා ගන්නවා.
" උඹ ඒකි එක්ක කතා කලේ මොන අලයක්ද?" ටොලා මගේ ලඟට ආවා.... මම මේ දැං වෙනකං වෙච්ච හැමදෙයක්ම අම්මාට තාත්තාට කියනවා වගේ ගැන්සියට කිව්වා. උන් ඔක්කොම මගෙ ඩයල් එකේ නිසා මගේ බොක්ක උන්ට අමුතුවෙන් කියලා දෙන්න ඕනෙ නෑ.
"මයියා.... උඹ අවුල් වෙන්න එපා බං.... " ටොලා අන්තිමට මගෙ පිටට පොඩි තට්ටුවක් දාන ගමන් කිව්වා.
"මට ඒ කෙල්ලව හම්බවෙන්න ඕනෙ බං" ඒක ආසාවක්ද, යුතුකමක්ද කියන එක නම් මට තේරෙන්නේ නෑ. ඒත් මට හිතෙන්නෙම මේ සිද්ධිය කොනක හරි මමත් ගෑවිලා ඇති කියලා.
" උඹට මෝල්ද?" සිකාගෙ මූණ දෙක උනා
" උඹ මේ අස්සේ කෙල්ලව හම්බ උණොත් අම්බානකට කන්න වෙනවා.... කොහෙන් කන්න වෙයිද කියන එක තමයි ෂුවර් නැත්තේ...?" බුවා ටික වෙලාවකට පස්සේ කතා කලා
" බුවාගේ කතාව ඇත්ත තමයි මයියා... අපි පොඩ්ඩක් බලමු.. අනික මේ සීන් එකට උඹ කොහොමත් අදාල නෑ.. මේක පවුල් ප්‍රශ්නයක්" සිකාත් බුවාට හවුල් උනා. 
එක අතකට මුන් මට මේ කට පාඩම් කරවන පාඩම හරි. මේකට මගේ සම්බන්දයක් නෑ... ඒත් හිතේ මොකද්දෝ එකක් හිර වෙලා තිබුනා මක්කරලාවත් එළියට දාගන්න බැරි.
අපි ඉස්කෝලෙන් පැනලා විහාර මහාදේවි එක පැත්තට පයින්ම ගියා. 
" මයියා...මයියා..... අර බලපං..." ටොලා පෙන්නන පැත්ත මමත් නිකමට වගේ බැලුවා. මගේ ඇස් අදහාගන්න බෑ. නංගි තව පොරක් එක්ක... මට උන් හිටි තැන් පවා අමතක උනා මම එතනට පැනගෙන දුවගෙන ගියේ අනිත් උන් මගේ පස්සෙන් පන්නද්දි


" තමුසේ ක්ලාස් යනවා කියලා..." මම නංගිව ඇදලා අරගෙන පාරවල් දෙකක් විතර කම්බුලට ගැහුවා. මට කොහෙන් මල පැන්නද දන්නේ නෑ. මට මොනා වේගෙන එනවද දන්නේත් නෑ. මගේ හැසිරීම නම් බිංදුවයි. වටේ හිටිය දෙතුන් දෙනෙක්ම කටවලුත් ඇරගෙන මගේ දිහා බලාගෙන හිටියා.හිංදි පිච්චරයක් වගේ. අර හිටපු පොරත් සෑහෙන්න බය වෙලා. නංගි ඉකි ගගහා අඬන්න ගත්තා. සිකා ඔළුවෙ අත ගහගෙන මගේ දිහා බලාගෙන හිටියා.
" ඔයාට වැරදිලා... ෂවිනි මේ ආවෙ මගෙ අක්කා හොස්පිටල් එකේ හින්දා බලන්න. මට නෝට්ස් ටිකත් අරන් ආවේ.." අර පොර හොල්මන් වෙලා කියවගෙන ගියා. නංගි ඉකි ගහ ගහා වටපිට බැලුවා.
" තමුසේ ගෙදරට කියලා එන්නේ ක්ලාස් යනවා කියලා.. අන්තිමට එක එකාට නෝට්ස් අරං ඇවිත්.... ලැජ්ජා නැද්ද?" මගේ මල තවමත් එහෙමමයි. මට හිතෙන්නේම නංගිවට තවත් අත බදලා දෙන්න. මගේ අත ආයේ ඉස්සුනා
" අනේ ගහන්න එපා පොඩි අයියේ... භානුකගේ අක්කා ඊයේ බෙහෙත් වගයක් බීලා ජීවිතේ නැති කරගන්න ගිහිං.... මම අද ගෙදරටත් කියලයි හොස්පිටල් ආවේ" නංගි මට වැඳගෙන අඬන්න පටන් ගත්තා. මගේ පපුව හෝස් ගාලා ගියා. මම අර පොර දිහා බැලුවා. මිනිහත් බිම බලාගෙන.
" දැං යනවා ගෙදර...?" ඒත් මම ටිකක් සැරෙන් කිව්වා.. නංගි අඬ අඬාම අර පොර දිහා බැලුවා.
" ලිහිණි අක්කාට කියන්න මම හෙටත් එනවා කියලා එයාව බලන්න" නංගි එහෙම කියගෙන බිම බලාගෙනම බස් ස්ටෑන්ඩ් එකට ගියා. නංගිගේ අන්තිම වචන ටික මාව තවත් හොල්මන් කලා. ලිහිණි .... ඒ කියන්නේ නංගි ගියේ ලිහිණි බලන්නද? මගේ දෙලොව රත් උනා.













2 comments:

thusitha said...

no mood to make a comment. I m still at Wiharamahadevi park.And shoked!!!!Sorry..;)

දුල්හරි ඉලංගකෝන් said...

thanks ayyia for the first comment...

Post a Comment