පිටුව

Thursday, May 27, 2010

8 කොටස



මේ ගෑනු කියන ජාතියට නම් ෂුවර් එකට ඉව තියනවා. මගේ මොළේ ලිහිණි කියපු නම රෙජිස්ටර් උන ගමන්ම නැත්නම් මෙයා දැන ගන්නේ කොහොමද?
" මම දන්නේ ඇති සැළලිහිණියෙක් නෑ.... තමුසේ ඒ පාර මොකාටද එන්න යන්නේ"
" එහෙනම් මේ ලියුම තමුසෙගේ සාක්කුවට ආවෙ කොහොමද" අක්කා අර පෙම් හසුන අතේ තියන් අල්ලන් සෙල්ලම් කරනවා. මලා ඉතිං දැං උත්තර දීපංකෝ
" මො මොන ලියුමද" දිව ගිලෙන්න එනවා වගේ වෙලා වචනත් පැටලෙනවා
"මයියා මට ඇත්ත කියපං.... ඇත්තටම ඇයි මේ කෙල්ලව තමුසේ මේ තරම් අඬවන්නේ... මේවා පව් වැඩ" ඒ පාර මෙයා මොනාද කියන්නේ.... මම එයාව අඬවනවා. අම්මපා මෙයට අමු කැවිලාද? 
" තමුසෙට පිස්සුද ඕයි...ඔන්න ඕක දෙනවා... බයිලා ගහන්නේ නැතුව"
" ඕවා පව් වැඩ මයියා.... "
" බණ කියන්නේ නැතුව දැං මෙතනින් කැපෙනවාද? "
" ඔන්න මට අමතක උන එකකුත් අර ලිස්ට් එකේ ලියලා ඔයාගේ සාක්කුවටම දැම්මා." අක්කා කාමරෙන් පිට උනේ මගේ අතට ලියුමත් දෙන ගමන්. මගේ වෙලාවට මේක ලොකු සහෝදරී අතට ගියේ. පොඩි බඩුව එහෙම දැක්කා නම් මෙලහට මේකට අපේ තාත්තා උත්තර ලියනවා.මම හයියෙන් හුස්මක් අරං ලියුමත් අරන් ඇඳට ගියා. අනුන්ගේ ලියුම් කියවන එක මහා විලි ලැජ්ජා නැති වැඩක්, ඒත් ඉතිං මට ලැජ්ජාව එච්චර නැති නිසා ලියුම කියවන්න ගත්තා.
මෙන්න මෙහෙම තමයි ඒකෙ තිබ්බේ


ඔයා මට මෙහෙම කරයි කියලා මම හීනෙකින්වත් හිතුවේ නෑ. ඔයා නිසා මගේ ඉගනීමත් නැති වෙන්න තිබුණා. අද ඔයා වෙන කෙනෙක් එක්ක හොඳින් ඉන්නවා. මම අඬපු නැති දවසක් හොයා ගන්න නෑ. මම දැං කොහෙ ගියත් ඉන්නේ යන්නේ හිර කාරියක් වගේ. දැං මම යන හැම ක්ලාස් එකටම හිරාන්ව එවනව මගේ ඔත්තු බලන්න. මේ ඔක්කොම මට ලැබුනේ ඔයා නිසා. ඒත් මගේ නිදහස බල්ලට දාල ඔයා වෙන කෙල්ලෙක් එක්ක සතුටින්. මේවා ඔයාට පල දෙනවා. 
මට ඔයාට ආදර ලියුමක් ලියලා අඬන්න බෑ. ඔයා ගැන මට තියෙන්නෙ තරහක්. මට මෙහෙම කලාට ඔයාට කවදාවත් සතුටක් ලැබෙන්නෙ නෑ. මම අඬන හැම වාරයක් පාසාම ඔයාට සාප වෙනවා


මීට 
ලිහිණි


අප්පොච්චිගේ අම්මේ... මේක ඇවිල්ල මරණ දැන්වීමක් නේ. මේවාට අත දාන්න ගිහිල්ලා ලුණු ඇඹුල් නැතුව කන්න වෙනවා. ඒක නම් ෂුවර්. ඒත් මේ කෙල්ල ගැන මගේ හිතට මොකද්දෝ මෙව්වා එකක් රිංගන්න හදන්නේ. අනේ පව් කියවෙන්න එනකොට මම හිතලා ඒක නවත්ත ගන්නවා. කෙල්ලොන්ට අනුකම්පා කරන්න හොඳ නෑ. අන්තිමට භූමි කම්පා තමයි. අපේ කොල්ලෙක්ට කෙල්ලෙක්ගේ තර්ජනාත්මක ලියුමක් ගෙනියන්න තරම් මගේ පිට කොන්දේ අප්සෙට් එකක් නෑ. අනේ මන්දා. මේවාත් ලොකු ප්‍රශ්න නෙවෙයි. හෙට මොකද වෙන්නේ කියලා බලමුකෝ...
මම ලියුම කලිසම් සාක්කුවට දාලා ටික වෙන්න ඇස් දෙක පියා ගත්තා. මට එක පාරටම අර ලිහිණිව පෙන්න ගත්තා. දඩාස් ගාලා ඇස් ඇරියා. ඒ පාර මට මේ වැහෙන්න යන භූතයා මොකාද. මොකා උණත් එන්න යන පොට නම් ෆුල් කචල්. මට මහා මොකද්දෝ වගේ සෙන්ටිමෙන්ටල් සීන් එකක් දැනුනා





2 comments:

Anonymous said...

වෑඩෙ පටන්ගන්න යන්නෙ කොල්ලො ...

නදීshani said...

හා හා..බලාගෙනයි..ඊලඟට සික ගහන්නෙ ඔයාටයි තෙනුර....!! ;)) වැඩේ නම් මරු...මුලක ඉඳන් මේ කියවගෙන යනවා....


වෙලාවක් ඇතොත් ඊයෙ පෙරේදා පටන් ගත්තු මගේ අඩවියටත් ඇහැ දාල බලන්න... http://hithmansala.blogspot.com/

Post a Comment